Κόρινθος
Nom · korinthos (korintos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
Κόρινθος, ου
(ἡ, qqf.
ὁ) Corinthe, v. et
territoire d’Achaïe, Il.
2, 570 ; Hdt.
3, 52 ; Soph.
O.R. 1394,
etc. ||
E ὁ Κ. Oracl. (Hdt. 5, 92) ; DH. 4, 29 ; Str. 378, etc.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
6 occurrences
Actes
2- 18:1… χωρισθεὶς ἐκ τῶν Ἀθηνῶν ἦλθεν εἰς Κόρινθον.
- 19:1… ἐν τῷ τὸν Ἀπολλῶ εἶναι ἐν Κορίνθῳ Παῦλον διελθόντα τὰ ἀνωτερικὰ μέρη ἐλθεῖν …
1 Corinthiens
1- 1:2… ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, τῇ οὔσῃ ἐν Κορίνθῳ, κλητοῖς ἁγίοις, σὺν πᾶσιν τοῖς ἐπικαλουμένοις …
2 Corinthiens
2- 1:1… ἐκκλησίᾳ τοῦ θεοῦ τῇ οὔσῃ ἐν Κορίνθῳ, σὺν τοῖς ἁγίοις πᾶσιν τοῖς οὖσιν …
- 1:23… ὅτι φειδόμενος ὑμῶν οὐκέτι ἦλθον εἰς Κόρινθον.
2 Timothée
1- 4:20Ἔραστος ἔμεινεν ἐν Κορίνθῳ, Τρόφιμον δὲ ἀπέλιπον ἐν Μιλήτῳ ἀσθενοῦντα.