Πτολεμαΐς

Nom · ptolémais (ptolémais)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

Πτολεμαΐς, ΐδος (ἡ) [ᾱ]
1 adj. f. de Ptolémée, Ptolémaïde, tribu attique du nom de Ptolémée Philadelphe, Paus. 1, 5, 5 ; Anth. 7, 520, etc. ||
2 fille de Ptolémée, Plut. Demetr. 32 ||
E Dans les inscr. att. Πτολεμαιΐς, CIA. 2, 966, 42 (peu après 191 av. J.-C.) etc. ; et Πτολεμαΐς, CIA. 2, 446, 72 (envir. 153 av. J.-C.) etc. ; v. Meisterh. p. 26, 8.
Étym. Πτολεμαῖος.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

52 occurrences

  1. Actes

    1
  2. 21:7… πλοῦν διανύσαντες ἀπὸ Τύρου κατηντήσαμεν εἰς Πτολεμαΐδα, καὶ ἀσπασάμενοι τοὺς ἀδελφοὺς ἐμείναμεν ἡμέραν …