Τύριος
Nom · turios (turios)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
Τύριος, α, ον
[ῠ] de Tyr, tyrien, Hdt. 2, 161, etc. ; Eschl. Pers. 963, etc. ; Eur. Ph. 639, etc. ; οἱ Τύριοι,
Hdt. 2, 112 ;
Arstt. Œc.
2, etc. les
Tyriens.
Étym.
Τύρος.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗