αἰγιαλός
Nom · égialos (aïgialos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
αἰγιαλός, οῦ
(ὁ) [ᾰ] bord de
la mer, rivage, grève, Il. 4, 422 ; Od. 22, 385 ; Thc. 1, 7 ; Xén. An. 6, 4, 4 ; distingué de ἀκτή,
Arstt. H.A.
5, 15, 6.
Étym.
αἶγες, vagues, v. αἴξ II,
4, et ἅλς.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
6 occurrences
Matthieu
2- 13:2… καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἐπὶ τὸν αἰγιαλὸν εἱστήκει.
- 13:48ἣν ὅτε ἐπληρώθη ἀναβιβάσαντες ἐπὶ τὸν αἰγιαλὸν καὶ καθίσαντες συνέλεξαν τὰ καλὰ εἰς …
Jean
1- 21:4… ἤδη γενομένης ἔστη Ἰησοῦς εἰς τὸν αἰγιαλόν· οὐ μέντοι ᾔδεισαν οἱ μαθηταὶ ὅτι …
Actes
3- 21:5… καὶ θέντες τὰ γόνατα ἐπὶ τὸν αἰγιαλὸν προσευξάμενοι
- 27:39… ἐπεγίνωσκον, κόλπον δέ τινα κατενόουν ἔχοντα αἰγιαλὸν εἰς ὃν ἐβουλεύοντο εἰ δύναιντο ἐξῶσαι …
- 27:40… ἀρτέμωνα τῇ πνεούσῃ κατεῖχον εἰς τὸν αἰγιαλόν.