αἰσχύνη

Nom · éskhuni (aïskunê)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

αἰσχύνη, ης (ἡ) [ῠ]
1 l’honneur, Thc. 2, 51 ; cf. 1, 34, etc. ||
2 sentiment de honte, honte, pudeur : ὑπέρ τινος, Dém. 43, 6 ; ἐπί τινι, Plat. Conv. 178d, honte de qqe ch. ; ὑπ’ αἰσχύνης, Att. par honte ; αἰσχύνην ἔχειν τινός, Soph. El. 616, avoir honte de qqe ch. ; la Honte ou la Pudeur personnifiée, Eschl. Sept. 409 ||
3 honte, déshonneur : αἰσχύνῃ πίπτειν, Soph. Tr. 597, ou περιπίπτειν, Xén. Hell. 7, 3, 9, tomber dans le déshonneur ; αἰσχύνην ἔχειν, Thc. 1, 5, causer du déshonneur (p. opp. à δόξαν φέρειν) ; αἰσχύνην φέρειν, Soph. Tr. 66 ; ἐς αἰσχύνην φέρειν, Hdt. 1, 10 ; αἰσχύνην προσϐάλλειν ou περιάπτειν τινί, Plat. Leg. 878c, etc. ; ἐν αἰσχύνῃ ποιεῖν τινα, Dém. 272, 18, déshonorer qqn ; ἐν αἰσχύναις ἔχειν τι, Eur. Suppl. 164, regarder qqe ch. comme honteux ||
4 atteinte à l’honneur d’une femme, d’un enfant, d’où viol, relations intimes, etc. Isocr. 64d, 287b ; Dém. 19, 233 Baiter-Sauppe ; p. suite, déshonneur d’une famille, Plat. Leg. 919c.
Étym. αἶσχος.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

85 occurrences

  1. Luc

    1
  2. 14:9… τούτῳ τόπον, καὶ τότε ἄρξῃ μετὰ αἰσχύνης τὸν ἔσχατον τόπον κατέχειν.
  3. 2 Corinthiens

    1
  4. 4:2ἀλλὰ ἀπειπάμεθα τὰ κρυπτὰ τῆς αἰσχύνης, μὴ περιπατοῦντες ἐν πανουργίᾳ μηδὲ δολοῦντες …
  5. Philippiens

    1
  6. 3:19… κοιλία καὶ ἡ δόξα ἐν τῇ αἰσχύνῃ αὐτῶν, οἱ τὰ ἐπίγεια φρονοῦντες.
  7. Hébreux

    1
  8. 12:2… τῆς προκειμένης αὐτῷ χαρᾶς ὑπέμεινεν σταυρὸν αἰσχύνης καταφρονήσας, ἐν δεξιᾷ τε τοῦ θρόνου …
  9. Jude

    1
  10. 1:13κύματα ἄγρια θαλάσσης ἐπαφρίζοντα τὰς ἑαυτῶν αἰσχύνας, ἀστέρες πλανῆται οἷς ὁ ζόφος τοῦ …
  11. Apocalypse

    1
  12. 3:18… ἵνα περιβάλῃ καὶ μὴ φανερωθῇ ἡ αἰσχύνη τῆς γυμνότητός σου, καὶ κολλούριον ἐγχρῖσαι …