αἰτέω
Verbe · étéô (aïtéô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
αἰτέω-ῶ (impf.
ᾔτουν, f.
αἰτήσω, ao.
ᾔτησα, pf.
ᾔτηκα ; pass.
αἰτηθήσομαι, ao. ᾐτήθην, pf. ᾔτημαι)
1 demander :
τι, Il.
5, 358 ; Od.
17, 365, etc. ; Att. qqe ch. ;
τινά τι, Il.
22, 295 ; Od.
2, 387 ; Hdt.
3, 1 ; Eschl.
Ag. 1 ;
Thc. 8, 85 ;
Xén. Cyr.
8, 3, 41, etc. ; CIA. 2, 168, 34 (333 av.
J.-C.) ; v. Meisterh. p. 166, 8 ;
τι παρά τινος, Xén. An. 1, 3, 16 ; Plat.
Eryx. 398e, etc. ; τι πρός τινος,
Thgn. 556, qqe
ch. à qqn ; τινί τι, Hdt. 5, 17, qqe ch. pour
qqn ; τινα ποιεῖν, Od. 3, 173 ; Soph. Ant. 65, etc. à qqn de faire,
etc. ; παρά τινος αἰτ.
ὅπως, Spt. Tob. 4, 19, demander à qqn
que ; au pass. αἰτούμενός τι, Hdt.
8, 111 ; Thc.
8, 97 ; Plat.
Theæt. 146d, etc. à qui l’on demande qqe ch. ||
2 t. de
dial. poser un postulatum, Arstt.
Top. 8, 13,
2 ; An. pr. 1,
24, 2, etc. ; Arr. Epict. 1, 7, 22 ||
Moy. (f. αἰτήσομαι, ao. ᾐτησάμην)
1 demander pour soi,
avec les mêmes construct. qu’à l’act.:
τι, Hdt.
9, 54 ; Ar.
Nub. 1121, qqe
ch. ; τι παρά τινος, Thcr. Idyl. 17, 137, qqe ch. à qqn ; avec la
prop. inf. Soph. O.R. 880 ; avec un inf. Xén.
An. 2, 3, 18,
etc. ; avec
ἵνα, Jos.
A.J. 14, 10,
17 ; NT. Col. 1, 9 ; DC. 69, 16, 3, etc. demander que, etc. ;
αἰτ. τινα ὅπως, Ant. 112, 41, demander à
qqn que, etc. ; abs. au part. αἰτουμένῳ μοι δός, Eschl.
Ch. 480,
accorde cela à ma prière ||
2 demander, en gén. : ὑπέρ τινος,
Lys. 141, 35,
pour qqn ||
3 t. de
dial. poser un postulatum, Sext.
697, 15 ; 698, 31
Bkk. ||
E Impf. 1 sg. poét. ᾔτεον,
Od. 24, 336 ;
3 sg. poét. ᾔτεε, Il. 22, 295, etc. ;
Od. 2, 387 ;
ᾔτεεν, Il.
5, 358 ; 1 pl.
poét. ᾐτέομεν, Od. 3, 173 ; impf. ion. αἴτεον,
Hdt. 6, 113.
Pass. part. prés. ion. αἰτεόμενος, Hdt.
8, 112, ou
αἰτεύμενος, Thcr. Idyl. 14, 63.
Étym.
cf. αἴνυμαι.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
158 occurrences
Matthieu
14- 5:42τῷ αἰτοῦντί σε δός, καὶ τὸν θέλοντα ἀπὸ …
- 6:8… ὧν χρείαν ἔχετε πρὸ τοῦ ὑμᾶς αἰτῆσαι αὐτόν.
- 7:7 Αἰτεῖτε, καὶ δοθήσεται ὑμῖν· ζητεῖτε, καὶ εὑρήσετε· …
- 7:8πᾶς γὰρ ὁ αἰτῶν λαμβάνει καὶ ὁ ζητῶν εὑρίσκει καὶ …
- 7:9… τίς ἐστιν ἐξ ὑμῶν ἄνθρωπος, ὃν αἰτήσει ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἄρτον— μὴ λίθον …
- 7:10ἢ καὶ ἰχθὺν αἰτήσει— μὴ ὄφιν ἐπιδώσει αὐτῷ;
- 7:11… ἐν τοῖς οὐρανοῖς δώσει ἀγαθὰ τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν.
- 14:7… ὅρκου ὡμολόγησεν αὐτῇ δοῦναι ὃ ἐὰν αἰτήσηται.
- 18:19… γῆς περὶ παντὸς πράγματος οὗ ἐὰν αἰτήσωνται, γενήσεται αὐτοῖς παρὰ τοῦ πατρός μου …
- 20:20… μετὰ τῶν υἱῶν αὐτῆς προσκυνοῦσα καὶ αἰτοῦσά τι παρ’ αὐτοῦ.
- 20:22… ὁ Ἰησοῦς εἶπεν· Οὐκ οἴδατε τί αἰτεῖσθε· δύνασθε πιεῖν τὸ ποτήριον ὃ ἐγὼ …
- 21:22καὶ πάντα ὅσα ἂν αἰτήσητε ἐν τῇ προσευχῇ πιστεύοντες λήμψεσθε.
- 27:20… οἱ πρεσβύτεροι ἔπεισαν τοὺς ὄχλους ἵνα αἰτήσωνται τὸν Βαραββᾶν τὸν δὲ Ἰησοῦν ἀπολέσωσιν.
- 27:58οὗτος προσελθὼν τῷ Πιλάτῳ ᾐτήσατο τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ. τότε ὁ …
Marc
9- 6:22… συνανακειμένοις, εἶπεν ὁ βασιλεὺς τῷ κορασίῳ· Αἴτησόν με ὃ ἐὰν θέλῃς, καὶ δώσω …
- 6:23… ὤμοσεν αὐτῇ· Ὅ τι ἐάν με αἰτήσῃς δώσω σοι ἕως ἡμίσους τῆς βασιλείας …
- 6:24… ἐξελθοῦσα εἶπεν τῇ μητρὶ αὐτῆς· Τί αἰτήσωμαι; ἡ δὲ εἶπεν· Τὴν κεφαλὴν Ἰωάννου …
- 6:25… εὐθὺς μετὰ σπουδῆς πρὸς τὸν βασιλέα ᾐτήσατο λέγουσα· Θέλω ἵνα ἐξαυτῆς δῷς μοι …
- 10:35… αὐτῷ· Διδάσκαλε, θέλομεν ἵνα ὃ ἐὰν αἰτήσωμέν σε ποιήσῃς ἡμῖν.
- 10:38… Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· Οὐκ οἴδατε τί αἰτεῖσθε· δύνασθε πιεῖν τὸ ποτήριον ὃ ἐγὼ …
- 11:24… λέγω ὑμῖν, πάντα ὅσα προσεύχεσθε καὶ αἰτεῖσθε, πιστεύετε ὅτι ἐλάβετε, καὶ ἔσται ὑμῖν.
- 15:8καὶ ἀναβὰς ὁ ὄχλος ἤρξατο αἰτεῖσθαι καθὼς ἐποίει αὐτοῖς.
- 15:43… τολμήσας εἰσῆλθεν πρὸς τὸν Πιλᾶτον καὶ ᾐτήσατο τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ.
Luc
11- 1:63καὶ αἰτήσας πινακίδιον ἔγραψεν λέγων· Ἰωάννης ἐστὶν ὄνομα …
- 6:30παντὶ αἰτοῦντί σε δίδου, καὶ ἀπὸ τοῦ αἴροντος …
- 11:9Κἀγὼ ὑμῖν λέγω, αἰτεῖτε, καὶ δοθήσεται ὑμῖν· ζητεῖτε, καὶ εὑρήσετε· …
- 11:10πᾶς γὰρ ὁ αἰτῶν λαμβάνει, καὶ ὁ ζητῶν εὑρίσκει, καὶ …
- 11:11τίνα δὲ ἐξ ὑμῶν τὸν πατέρα αἰτήσει ὁ υἱὸς ἰχθύν, καὶ ἀντὶ ἰχθύος …
- 11:12ἢ καὶ αἰτήσει ᾠόν, ἐπιδώσει αὐτῷ σκορπίον;
- 11:13… ἐξ οὐρανοῦ δώσει πνεῦμα ἅγιον τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν.