αἰχμαλωτίζω
Verbe · ékhmalôtizô (aïkmalôtidzô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
αἰχμαλωτίζω [ᾰ]
1 faire prisonnier de
guerre, emmener en captivité, DS.
14, 37 ; Spt.
Jud. 5, 12 ;
etc. ; au pass.
Spt. Tob.
1, 10, etc.
||
2 fig. captiver : ψυχήν,
Spt. Judith
16, 9, l’âme (de qqn) ||
Moy. m. sign. DS. 13, 24 ; Jos. B.J. 1, 22, 1 ;
4, 8, 1, etc.
||
E Part. pf. pass. au sens moy. ᾐχμαλωτισμένοι, Jos.
B.J. 4, 9,
8.
Étym.
αἰχμάλωτος.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
22 occurrences
Luc
1- 21:24καὶ πεσοῦνται στόματι μαχαίρης καὶ αἰχμαλωτισθήσονται εἰς τὰ ἔθνη πάντα, καὶ Ἰερουσαλὴμ …
Romains
1- 7:23… τῷ νόμῳ τοῦ νοός μου καὶ αἰχμαλωτίζοντά με ἐν τῷ νόμῳ τῆς ἁμαρτίας …
2 Corinthiens
1- 10:5… κατὰ τῆς γνώσεως τοῦ θεοῦ, καὶ αἰχμαλωτίζοντες πᾶν νόημα εἰς τὴν ὑπακοὴν τοῦ …
2 Timothée
1- 3:6… οἱ ἐνδύνοντες εἰς τὰς οἰκίας καὶ αἰχμαλωτίζοντες γυναικάρια σεσωρευμένα ἁμαρτίαις, ἀγόμενα ἐπιθυμίαις ποικίλαις,