βασιλεύω

Verbe · vasilévô (basileuô)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

βασιλεύω (f. εύσω, ao. ἐϐασίλευσα, pf. βεϐασίλευκα) [ᾰῐ]
A intr.
I être roi, d’où :
1 propr. être roi, régner, Il. 2, 203, etc. ; Od. 1, 392, etc. ; ἐν Ἰθάκῃ, Od. 1, 401 ; ἐν πόλει, Plat. dans Ithaque, dans une cité ; ἐν ὑμῖν, Od. 2, 47, parmi vous ; ἐν Πέρσαις, Xén. chez les Perses ; κατὰ δῆμον, Od. 22, 52, sur le peuple ; avec le gén. β. Ἀχαιῶν, Od. 1, 401, régner sur les Achéens, c. à d. sur les Grecs ; avec le dat. β. Γιγάντεσσιν, Od. 7, 59, régner sur les Géants ; avec le gén. du pays sur lequel on règne, Od. 11, 285 ; ou avec ἐπί et l’acc. Spt. 1 Macc. 1, 16 ; en parl. d’une femme, être reine, c. à d. femme du roi, Il. 6, 425 ; postér. en parl. d’une ville : ἡ βασιλεύουσα πόλις, Ath. 98c, la cité impériale, en parl. de Rome ; au pass. être gouverné par un roi, Pd. P. 4, 107 ; Plat. Rsp. 576d ; Arstt. Pol. 3, 14, 1, etc. ; d’où être gouverné souverainement, Plat. Leg. 684a ; Lys. 192, 22 ||
2 devenir roi (part. à l’ao.) Hdt. 1, 130 ; Thc. 2, 99 ; Xén. Hell. 3, 3, 3 ||
3 vivre en roi, Plut. M. 101e ; NT. 1 Cor. 4, 8 ||
4 être maître absolu de, dat. Thcr. Idyl. 21, 60 ||
II être partisan de la royauté, Plut. Syll. 42 ||
B tr. faire ou désigner roi, acc. Spt. Jud. 9, 6 ; 9, 18 ; 1 Reg. 8, 22, etc.
Étym. βασιλεύς.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

408 occurrences

  1. Matthieu

    1
  2. 2:22ἀκούσας δὲ ὅτι Ἀρχέλαος βασιλεύει τῆς Ἰουδαίας ἀντὶ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ …
  3. Luc

    3
  4. 1:33καὶ βασιλεύσει ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰακὼβ εἰς τοὺς …
  5. 19:14… ὀπίσω αὐτοῦ λέγοντες· Οὐ θέλομεν τοῦτον βασιλεῦσαι ἐφ’ ἡμᾶς.
  6. 19:27… μου τούτους τοὺς μὴ θελήσαντάς με βασιλεῦσαι ἐπ’ αὐτοὺς ἀγάγετε ὧδε καὶ κατασφάξατε …
  7. Romains

    6
  8. 5:14ἀλλὰ ἐβασίλευσεν ὁ θάνατος ἀπὸ Ἀδὰμ μέχρι Μωϋσέως …
  9. 5:17… τῷ τοῦ ἑνὸς παραπτώματι ὁ θάνατος ἐβασίλευσεν διὰ τοῦ ἑνός, πολλῷ μᾶλλον οἱ …
  10. 5:17… δωρεᾶς τῆς δικαιοσύνης λαμβάνοντες ἐν ζωῇ βασιλεύσουσιν διὰ τοῦ ἑνὸς Ἰησοῦ Χριστοῦ.
  11. 5:21ἵνα ὥσπερ ἐβασίλευσεν ἡ ἁμαρτία ἐν τῷ θανάτῳ, οὕτως …
  12. 5:21… τῷ θανάτῳ, οὕτως καὶ ἡ χάρις βασιλεύσῃ διὰ δικαιοσύνης εἰς ζωὴν αἰώνιον διὰ …
  13. 6:12Μὴ οὖν βασιλευέτω ἡ ἁμαρτία ἐν τῷ θνητῷ ὑμῶν …
  14. 1 Corinthiens

    3
  15. 4:8… κεκορεσμένοι ἐστέ, ἤδη ἐπλουτήσατε, χωρὶς ἡμῶν ἐβασιλεύσατε· καὶ ὄφελόν γε ἐβασιλεύσατε, ἵνα καὶ …
  16. 4:8… χωρὶς ἡμῶν ἐβασιλεύσατε· καὶ ὄφελόν γε ἐβασιλεύσατε, ἵνα καὶ ἡμεῖς ὑμῖν συμβασιλεύσωμεν.
  17. 15:25δεῖ γὰρ αὐτὸν βασιλεύειν ἄχρι οὗ θῇ πάντας τοὺς ἐχθροὺς …
  18. 1 Timothée

    1
  19. 6:15… καὶ μόνος δυνάστης, ὁ βασιλεὺς τῶν βασιλευόντων καὶ κύριος τῶν κυριευόντων,
  20. Apocalypse

    7
  21. 5:10… θεῷ ἡμῶν βασιλείαν καὶ ἱερεῖς, καὶ βασιλεύουσιν ἐπὶ τῆς γῆς.
  22. 11:15… ἡμῶν καὶ τοῦ χριστοῦ αὐτοῦ, καὶ βασιλεύσει εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.
  23. 11:17… τὴν δύναμίν σου τὴν μεγάλην καὶ ἐβασίλευσας.
  24. 19:6… φωνὴν βροντῶν ἰσχυρῶν, λεγόντων· Ἁλληλουϊά, ὅτι ἐβασίλευσεν κύριος, ὁ θεός, ὁ παντοκράτωρ.
  25. 20:4… τὴν χεῖρα αὐτῶν· καὶ ἔζησαν καὶ ἐβασίλευσαν μετὰ τοῦ χριστοῦ χίλια ἔτη.
  26. 20:6… τοῦ θεοῦ καὶ τοῦ χριστοῦ, καὶ βασιλεύσουσιν μετ’ αὐτοῦ χίλια ἔτη.
  27. 22:5… ὁ θεὸς φωτίσει ἐπ’ αὐτούς, καὶ βασιλεύσουσιν εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.