βδέλυγμα
Nom · vdélugma (bdélugma)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
βδέλυγμα, ατος
(τὸ) objet d’horreur, cause
d’abomination, Spt. 1
Macc. 1, 54 ; Dan. 9, 27 ; etc. part. culte des
idoles, idoles ou idolâtrie, Spt. Deut. 18, 9 ; 29, 17 ;
1 Reg. 3, 11,
6, etc.
Étym.
βδελύσσομαι.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
126 occurrences
Matthieu
1- 24:15Ὅταν οὖν ἴδητε τὸ βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως τὸ ῥηθὲν διὰ Δανιὴλ …
Marc
1- 13:14Ὅταν δὲ ἴδητε τὸ βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως ἑστηκότα ὅπου οὐ δεῖ, …
Luc
1- 16:15… ὑμῶν· ὅτι τὸ ἐν ἀνθρώποις ὑψηλὸν βδέλυγμα ἐνώπιον τοῦ θεοῦ.
Apocalypse
3- 17:4… χρυσοῦν ἐν τῇ χειρὶ αὐτῆς γέμον βδελυγμάτων καὶ τὰ ἀκάθαρτα τῆς πορνείας αὐτῆς,
- 17:5… ἡ μήτηρ τῶν πορνῶν καὶ τῶν βδελυγμάτων τῆς γῆς.
- 21:27… εἰς αὐτὴν πᾶν κοινὸν καὶ ποιῶν βδέλυγμα καὶ ψεῦδος, εἰ μὴ οἱ γεγραμμένοι …