βλαβερός

Adjectif · vlavéros (blabéros)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

βλαϐερός, ά, όν [ᾰ] nuisible, funeste, Hh. Merc. 36 dout. ; Hés. O. 363 ; Xén. Cyr. 8, 8, 7 ; etc. ||
Sup. -ώτατος, Plat. Phædr. 239b.
Étym. βλάπτω.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗