βύσσινος
Adjectif · vussinos (bussinos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
βύσσινος, η, ον, fait
du lin le plus fin (bandage, Hdt.
2, 86, etc. ;
vêtement, Eschl. Pers. 125 ; Soph. fr. 342 ;
Ath. 255c).
Étym.
βύσσος.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
18 occurrences
Apocalypse
5- 18:12… καὶ λίθου τιμίου καὶ μαργαριτῶν καὶ βυσσίνου καὶ πορφύρας καὶ σιρικοῦ καὶ κοκκίνου, …
- 18:16… ἡ πόλις ἡ μεγάλη, ἡ περιβεβλημένη βύσσινον καὶ πορφυροῦν καὶ κόκκινον καὶ κεχρυσωμένη …
- 19:8καὶ ἐδόθη αὐτῇ ἵνα περιβάληται βύσσινον λαμπρὸν καθαρόν, τὸ γὰρ βύσσινον τὰ …
- 19:8… περιβάληται βύσσινον λαμπρὸν καθαρόν, τὸ γὰρ βύσσινον τὰ δικαιώματα τῶν ἁγίων ἐστίν.
- 19:14… ἠκολούθει αὐτῷ ἐφ’ ἵπποις λευκοῖς, ἐνδεδυμένοι βύσσινον λευκὸν καθαρόν.