γενεά

Nom · généa (généa)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

γενεά, ᾶς (ἡ)
A pass. ce qui est engendré, d’où :
I (avec idée de qualité) genre, espèce : γενεὴ (ion.) φύλλων, Il. 6, 146, l’espèce des feuilles, p. opp. à γ. ἀνδρῶν, l’espèce des hommes ||
II (avec idée de durée et de succession)
1 génération : δύο γενεαὶ ἀνθρώπων, Il. 1, 250 (cf. 6, 146 ; 19, 105 ; 23, 790 ; Od. 19, 291) deux générations ou âges d’hommes ; ἐς δεκάτην γενεήν, Od. 14, 325, jusqu’à la 10e génération ; πολλαῖς γενεαῖς, Thc. 2, 68 ; ἐπὶ πολλὰς γενεάς, Plat. Tim. 23c, après ou pendant de nombreuses générations ; ἐπὶ τῆς ἡμετέρας γενεᾶς, DH. 3, 15, de notre temps ||
2 âge ou période (de l’histoire) : γ. ἀνθρωπηΐη, Hdt. 3, 122, l’âge de l’humanité, les temps historiques, p. opp. aux âges héroïques ou mythiques ||
III (avec idée de descendance ou d’origine) :
1 en parl. de la parenté, race, famille, d’ord. en parl. des ancêtres ou des parents immédiats, Il. 6, 145, 152 ; 20, 214 ; ἐμοὶ γενεὴ ἐξ Ἀξιοῦ, Il. 21, 157, je descends, par ma famille, d’Axios ; γ. Πριάμοιο, Il. 20, 306, la famille de Priam ; ἀλλήλων γενεὴν ἴδμεν, Il. 20, 203, nous connaissons chacun la race l’un de l’autre ; joint à τόκος, Il. 15, 141 ; ταύτης εἶναι γενεῆς καὶ αἵματος, Il. 6, 211, être de cette race et de ce sang ; γενεήν τινος εἶναι, Il. 21, 137 ; Od. 15, 225, être de la race ou de la famille de qqn ; γενεῇ, Od. 1, 387, par droit de famille, par droit de naissance ; particul. en parl. de la noblesse de la race, Il. 11, 786 ; de même, en parl. de chevaux de prix, Il. 5, 265, 268 ; — qqf. en parl. des descendants, de la postérité, Oracl. (Hdt. 6, 86), ou d’une seule pers. rejeton, descendant, Il. 21, 191 ; Od. 4, 27 ; Soph. Aj. 190, etc. ; en prose réc. γενεὰς ἔχειν, Pol. 20, 6, 6, avoir des descendants ||
2 en parl. de la nationalité, race, nation, tribu, peuple : Αἰτωλὸς γενεήν, Il. 23, 471, Étolien d’origine ; Περσῶν γενεά, Eschl. Pers. 912, la race des Perses ||
B intr. naissance, d’où :
1 temps de la naissance : ἐκ γενεῆς, Hdt. 3, 33 ; 4, 23 ; ἀπὸ γενεᾶς, Xén. Cyr. 1, 2, 8, depuis la naissance ; d’où âge : γενεῇ ou γενεῆφι ὁπλότερος, Il. 2, 707 ; ou νεώτερος, Il. 21, 439, postérieur par la naissance, plus jeune ; ὁπλότατος, Il. 7, 153 ; ou νεώτατος, Il. 9, 58, le plus jeune ; πρότερος, Il. 15, 166, plus âgé, aîné ||
2 lieu de la naissance : γ. δέ τοι ἐπὶ λίμνῃ Γυγαίῃ, Il. 20, 390, c’est au bord du lac Gygæè qu’est le lieu de ta naissance ; en parl. de l’aire d’un aigle, Od. 15, 175 ||
C trans. action d’engendrer, d’enfanter, Opp. H. 1, 479 ||
E Ion. γενεή (v. ci-dessus). Dat. épq. γενεῆφι, Il. 9, 58 ; 14, 112 ; 21, 439. Dat. pl. γενεῇς (var. γενεαῖς) Thcr. Idyl. 12, 18.
Étym. γίγνομαι.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

265 occurrences

  1. Matthieu

    13
  2. 1:17Πᾶσαι οὖν αἱ γενεαὶ ἀπὸ Ἀβραὰμ ἕως Δαυὶδ γενεαὶ δεκατέσσαρες, …
  3. 1:17… αἱ γενεαὶ ἀπὸ Ἀβραὰμ ἕως Δαυὶδ γενεαὶ δεκατέσσαρες, καὶ ἀπὸ Δαυὶδ ἕως τῆς …
  4. 1:17… ἀπὸ Δαυὶδ ἕως τῆς μετοικεσίας Βαβυλῶνος γενεαὶ δεκατέσσαρες, καὶ ἀπὸ τῆς μετοικεσίας Βαβυλῶνος …
  5. 1:17… τῆς μετοικεσίας Βαβυλῶνος ἕως τοῦ χριστοῦ γενεαὶ δεκατέσσαρες.
  6. 11:16Τίνι δὲ ὁμοιώσω τὴν γενεὰν ταύτην; ὁμοία ἐστὶν παιδίοις καθημένοις ἐν …
  7. 12:39ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς· Γενεὰ πονηρὰ καὶ μοιχαλὶς σημεῖον ἐπιζητεῖ, καὶ …
  8. 12:41… ἀναστήσονται ἐν τῇ κρίσει μετὰ τῆς γενεᾶς ταύτης καὶ κατακρινοῦσιν αὐτήν· ὅτι μετενόησαν …
  9. 12:42… ἐγερθήσεται ἐν τῇ κρίσει μετὰ τῆς γενεᾶς ταύτης καὶ κατακρινεῖ αὐτήν· ὅτι ἦλθεν …
  10. 12:45… τῶν πρώτων. οὕτως ἔσται καὶ τῇ γενεᾷ ταύτῃ τῇ πονηρᾷ.
  11. 16:4 Γενεὰ πονηρὰ καὶ μοιχαλὶς σημεῖον ἐπιζητεῖ, καὶ …
  12. 17:17ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν· Ὦ γενεὰ ἄπιστος καὶ διεστραμμένη, ἕως πότε μεθ’ …
  13. 23:36… ὑμῖν, ἥξει ταῦτα πάντα ἐπὶ τὴν γενεὰν ταύτην.
  14. 24:34… ὑμῖν ὅτι οὐ μὴ παρέλθῃ ἡ γενεὰ αὕτη ἕως ἂν πάντα ταῦτα γένηται.
  15. Marc

    5
  16. 8:12… τῷ πνεύματι αὐτοῦ λέγει· Τί ἡ γενεὰ αὕτη ζητεῖ σημεῖον; ἀμὴν λέγω ὑμῖν, …
  17. 8:12… ἀμὴν λέγω ὑμῖν, εἰ δοθήσεται τῇ γενεᾷ ταύτῃ σημεῖον.
  18. 8:38… καὶ τοὺς ἐμοὺς λόγους ἐν τῇ γενεᾷ ταύτῃ τῇ μοιχαλίδι καὶ ἁμαρτωλῷ, καὶ …
  19. 9:19ὁ δὲ ἀποκριθεὶς αὐτοῖς λέγει· Ὦ γενεὰ ἄπιστος, ἕως πότε πρὸς ὑμᾶς ἔσομαι; …
  20. 13:30… ὑμῖν ὅτι οὐ μὴ παρέλθῃ ἡ γενεὰ αὕτη μέχρις οὗ ταῦτα πάντα γένηται.
  21. Luc

    15
  22. 1:48… τοῦ νῦν μακαριοῦσίν με πᾶσαι αἱ γενεαί·
  23. 1:50καὶ τὸ ἔλεος αὐτοῦ εἰς γενεὰς καὶ γενεὰς τοῖς φοβουμένοις αὐτόν.
  24. 1:50… τὸ ἔλεος αὐτοῦ εἰς γενεὰς καὶ γενεὰς τοῖς φοβουμένοις αὐτόν.
  25. 7:31Τίνι οὖν ὁμοιώσω τοὺς ἀνθρώπους τῆς γενεᾶς ταύτης, καὶ τίνι εἰσὶν ὅμοιοι;
  26. 9:41ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν· Ὦ γενεὰ ἄπιστος καὶ διεστραμμένη, ἕως πότε ἔσομαι …
  27. 11:29… δὲ ὄχλων ἐπαθροιζομένων ἤρξατο λέγειν· Ἡ γενεὰ αὕτη γενεὰ πονηρά ἐστιν· σημεῖον ζητεῖ, …
  28. 11:29… ἐπαθροιζομένων ἤρξατο λέγειν· Ἡ γενεὰ αὕτη γενεὰ πονηρά ἐστιν· σημεῖον ζητεῖ, καὶ σημεῖον …
  29. 11:30… καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου τῇ γενεᾷ ταύτῃ.
  30. 11:31… τῇ κρίσει μετὰ τῶν ἀνδρῶν τῆς γενεᾶς ταύτης καὶ κατακρινεῖ αὐτούς· ὅτι ἦλθεν …
  31. 11:32… ἀναστήσονται ἐν τῇ κρίσει μετὰ τῆς γενεᾶς ταύτης καὶ κατακρινοῦσιν αὐτήν· ὅτι μετενόησαν …
  32. 11:50… ἐκκεχυμένον ἀπὸ καταβολῆς κόσμου ἀπὸ τῆς γενεᾶς ταύτης,
  33. 11:51… ναί, λέγω ὑμῖν, ἐκζητηθήσεται ἀπὸ τῆς γενεᾶς ταύτης.