γενεά
Nom · généa (généa)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
γενεά, ᾶς
(ἡ)
A pass. ce qui est engendré, d’où :
I (avec idée de qualité) genre, espèce :
γενεὴ (ion.)
φύλλων, Il.
6, 146, l’espèce des feuilles,
p. opp. à γ.
ἀνδρῶν, l’espèce des hommes ||
II (avec idée de durée et de succession)
1 génération :
δύο γενεαὶ ἀνθρώπων, Il. 1, 250 (cf. 6, 146 ; 19, 105 ; 23, 790 ;
Od. 19, 291)
deux générations ou âges d’hommes ;
ἐς δεκάτην γενεήν, Od. 14, 325, jusqu’à la
10e génération ; πολλαῖς γενεαῖς, Thc.
2, 68 ; ἐπὶ πολλὰς
γενεάς, Plat. Tim. 23c, après ou pendant de
nombreuses générations ; ἐπὶ τῆς ἡμετέρας
γενεᾶς, DH. 3,
15, de notre temps ||
2 âge ou période (de l’histoire) : γ. ἀνθρωπηΐη, Hdt.
3, 122, l’âge de l’humanité, les temps
historiques, p. opp. aux âges héroïques
ou mythiques ||
III (avec idée de descendance ou d’origine) :
1 en
parl. de la parenté, race, famille, d’ord. en parl. des ancêtres ou des parents
immédiats, Il. 6, 145, 152 ; 20, 214 ;
ἐμοὶ γενεὴ ἐξ Ἀξιοῦ, Il. 21, 157, je descends,
par ma famille, d’Axios ; γ. Πριάμοιο,
Il. 20, 306, la
famille de Priam ; ἀλλήλων γενεὴν ἴδμεν,
Il. 20, 203,
nous connaissons chacun la race l’un de l’autre ; joint à τόκος, Il. 15, 141 ; ταύτης εἶναι γενεῆς καὶ αἵματος, Il. 6, 211, être de cette
race et de ce sang ; γενεήν τινος εἶναι,
Il. 21, 137 ;
Od. 15, 225,
être de la race ou de la famille de qqn ;
γενεῇ, Od.
1, 387, par droit de famille, par droit
de naissance ; particul. en parl. de la noblesse
de la race, Il. 11, 786 ; de même, en parl. de
chevaux de prix, Il. 5, 265, 268 ; — qqf. en parl. des
descendants, de la postérité, Oracl. (Hdt. 6, 86), ou d’une seule
pers. rejeton, descendant, Il.
21, 191 ; Od.
4, 27 ; Soph.
Aj. 190,
etc. ; en prose
réc. γενεὰς ἔχειν, Pol. 20, 6, 6, avoir des
descendants ||
2 en
parl. de la nationalité, race, nation, tribu, peuple :
Αἰτωλὸς γενεήν, Il. 23, 471, Étolien
d’origine ; Περσῶν γενεά, Eschl. Pers. 912, la race des Perses ||
B intr. naissance, d’où :
1 temps de la
naissance : ἐκ γενεῆς, Hdt. 3, 33 ; 4, 23 ; ἀπὸ γενεᾶς,
Xén. Cyr.
1, 2, 8, depuis la naissance ;
d’où âge : γενεῇ ou γενεῆφι ὁπλότερος, Il.
2, 707 ; ou
νεώτερος, Il.
21, 439, postérieur par la naissance,
plus jeune ; ὁπλότατος, Il. 7, 153 ; ou νεώτατος, Il. 9, 58, le plus jeune ;
πρότερος, Il.
15, 166, plus âgé, aîné ||
2 lieu de la
naissance : γ. δέ τοι ἐπὶ λίμνῃ
Γυγαίῃ, Il. 20,
390, c’est au bord du lac Gygæè qu’est le lieu de ta
naissance ; en parl. de l’aire d’un
aigle, Od. 15,
175 ||
C trans. action d’engendrer, d’enfanter, Opp. H. 1, 479 ||
E Ion. γενεή (v. ci-dessus). Dat. épq.
γενεῆφι, Il.
9, 58 ; 14,
112 ; 21, 439. Dat. pl. γενεῇς
(var. γενεαῖς)
Thcr. Idyl.
12, 18.
Étym.
γίγνομαι.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
265 occurrences
Matthieu
13- 1:17Πᾶσαι οὖν αἱ γενεαὶ ἀπὸ Ἀβραὰμ ἕως Δαυὶδ γενεαὶ δεκατέσσαρες, …
- 1:17… αἱ γενεαὶ ἀπὸ Ἀβραὰμ ἕως Δαυὶδ γενεαὶ δεκατέσσαρες, καὶ ἀπὸ Δαυὶδ ἕως τῆς …
- 1:17… ἀπὸ Δαυὶδ ἕως τῆς μετοικεσίας Βαβυλῶνος γενεαὶ δεκατέσσαρες, καὶ ἀπὸ τῆς μετοικεσίας Βαβυλῶνος …
- 1:17… τῆς μετοικεσίας Βαβυλῶνος ἕως τοῦ χριστοῦ γενεαὶ δεκατέσσαρες.
- 11:16Τίνι δὲ ὁμοιώσω τὴν γενεὰν ταύτην; ὁμοία ἐστὶν παιδίοις καθημένοις ἐν …
- 12:39ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς· Γενεὰ πονηρὰ καὶ μοιχαλὶς σημεῖον ἐπιζητεῖ, καὶ …
- 12:41… ἀναστήσονται ἐν τῇ κρίσει μετὰ τῆς γενεᾶς ταύτης καὶ κατακρινοῦσιν αὐτήν· ὅτι μετενόησαν …
- 12:42… ἐγερθήσεται ἐν τῇ κρίσει μετὰ τῆς γενεᾶς ταύτης καὶ κατακρινεῖ αὐτήν· ὅτι ἦλθεν …
- 12:45… τῶν πρώτων. οὕτως ἔσται καὶ τῇ γενεᾷ ταύτῃ τῇ πονηρᾷ.
- 16:4 Γενεὰ πονηρὰ καὶ μοιχαλὶς σημεῖον ἐπιζητεῖ, καὶ …
- 17:17ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν· Ὦ γενεὰ ἄπιστος καὶ διεστραμμένη, ἕως πότε μεθ’ …
- 23:36… ὑμῖν, ἥξει ταῦτα πάντα ἐπὶ τὴν γενεὰν ταύτην.
- 24:34… ὑμῖν ὅτι οὐ μὴ παρέλθῃ ἡ γενεὰ αὕτη ἕως ἂν πάντα ταῦτα γένηται.
Marc
5- 8:12… τῷ πνεύματι αὐτοῦ λέγει· Τί ἡ γενεὰ αὕτη ζητεῖ σημεῖον; ἀμὴν λέγω ὑμῖν, …
- 8:12… ἀμὴν λέγω ὑμῖν, εἰ δοθήσεται τῇ γενεᾷ ταύτῃ σημεῖον.
- 8:38… καὶ τοὺς ἐμοὺς λόγους ἐν τῇ γενεᾷ ταύτῃ τῇ μοιχαλίδι καὶ ἁμαρτωλῷ, καὶ …
- 9:19ὁ δὲ ἀποκριθεὶς αὐτοῖς λέγει· Ὦ γενεὰ ἄπιστος, ἕως πότε πρὸς ὑμᾶς ἔσομαι; …
- 13:30… ὑμῖν ὅτι οὐ μὴ παρέλθῃ ἡ γενεὰ αὕτη μέχρις οὗ ταῦτα πάντα γένηται.
Luc
15- 1:48… τοῦ νῦν μακαριοῦσίν με πᾶσαι αἱ γενεαί·
- 1:50καὶ τὸ ἔλεος αὐτοῦ εἰς γενεὰς καὶ γενεὰς τοῖς φοβουμένοις αὐτόν.
- 1:50… τὸ ἔλεος αὐτοῦ εἰς γενεὰς καὶ γενεὰς τοῖς φοβουμένοις αὐτόν.
- 7:31Τίνι οὖν ὁμοιώσω τοὺς ἀνθρώπους τῆς γενεᾶς ταύτης, καὶ τίνι εἰσὶν ὅμοιοι;
- 9:41ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν· Ὦ γενεὰ ἄπιστος καὶ διεστραμμένη, ἕως πότε ἔσομαι …
- 11:29… δὲ ὄχλων ἐπαθροιζομένων ἤρξατο λέγειν· Ἡ γενεὰ αὕτη γενεὰ πονηρά ἐστιν· σημεῖον ζητεῖ, …
- 11:29… ἐπαθροιζομένων ἤρξατο λέγειν· Ἡ γενεὰ αὕτη γενεὰ πονηρά ἐστιν· σημεῖον ζητεῖ, καὶ σημεῖον …
- 11:30… καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου τῇ γενεᾷ ταύτῃ.
- 11:31… τῇ κρίσει μετὰ τῶν ἀνδρῶν τῆς γενεᾶς ταύτης καὶ κατακρινεῖ αὐτούς· ὅτι ἦλθεν …
- 11:32… ἀναστήσονται ἐν τῇ κρίσει μετὰ τῆς γενεᾶς ταύτης καὶ κατακρινοῦσιν αὐτήν· ὅτι μετενόησαν …
- 11:50… ἐκκεχυμένον ἀπὸ καταβολῆς κόσμου ἀπὸ τῆς γενεᾶς ταύτης,
- 11:51… ναί, λέγω ὑμῖν, ἐκζητηθήσεται ἀπὸ τῆς γενεᾶς ταύτης.