γονυπετέω
Verbe · gonupétéô (gonupétéô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
γονυπετέω-ῶ [ῠ]
tomber à genoux, Pol. 15, 29, 9 ; 32, 25, 7 ;
τινι, NT.
Matth. 17,
14 ; τινα, NT. Marc. 10, 17 ; ἔμπροσθέν τινος,
NT. Matth.
27, 29, tomber aux genoux de qqn
ou à genoux devant qqn ||
E Seul. prés. Pol.
ll. cc. ; f.
-ήσω, EM.
238 extr. ; ao.
part. -ήσας, NT. Marc. l. c. ; Matth. 27, 29.
Étym.
γονυπετής.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
4 occurrences
Matthieu
2- 17:14… πρὸς τὸν ὄχλον προσῆλθεν αὐτῷ ἄνθρωπος γονυπετῶν αὐτὸν
- 27:29… κάλαμον ἐν τῇ δεξιᾷ αὐτοῦ, καὶ γονυπετήσαντες ἔμπροσθεν αὐτοῦ ἐνέπαιξαν αὐτῷ λέγοντες· Χαῖρε, …
Marc
2- 1:40… πρὸς αὐτὸν λεπρὸς παρακαλῶν αὐτὸν καὶ γονυπετῶν λέγων αὐτῷ ὅτι Ἐὰν θέλῃς δύνασαί …
- 10:17… αὐτοῦ εἰς ὁδὸν προσδραμὼν εἷς καὶ γονυπετήσας αὐτὸν ἐπηρώτα αὐτόν· Διδάσκαλε ἀγαθέ, τί …