γῆ
Nom · gi (gê)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
γῆ, ῆς (ἡ)
I terre :
1 comme
corps dans l’espace, Plat.
Phæd. 97d ; p. opp. au ciel, Eur.
Med. 56 ;
Luc. Alex.
54 ; particul. p.
opp. au soleil et aux astres, Il.
19, 259 ; Plat.
Leg. 886a ||
2 p.
opp. aux autres éléments (air, eau et
feu), Plat. Prot. 320d, Leg. 889b, etc. ; Arstt. Metaph. 1, 8, 2,
etc. ; particul. dans
la locut. γῆν καὶ ὕδωρ αἰτεῖν,
Hdt. 5, 17,
etc. Lycurg.
156, 43, ou
διδόναι, Hdt.
5, 18, demander ou remettre la terre et l’eau, en
parl. de conquérants, ou de peuples qui se soumettent
||
3 p.
opp. à la mer : κατὰ γῆν,
Thc. 1, 18, par
terre ; p. opp. à ναυσί, Thc. 1, 18, etc. ; κατὰ γῆς στέλλεσθαι, Xén.
An. 5, 6, 5,
aborder à terre ||
4 p.
opp. aux enfers : ἐπὶ γῆς,
Soph. O.R.
416, sur terre, p.
opp. à νέρθε ; κατὰ γῆς, Eschl.
Ch. 377,
etc. ; Soph.
O.C. 1775,
etc. ; κάτω
γῆς, Soph. O.R. 968 ; νέρθε γῆς, ἔνερθε γῆς, Trag.
etc. sous la terre, dans les enfers
||
II terre, comme habitation de l’homme ; ensemble de la terre,
monde, univers : ποῦ γῆς ;
Soph. O.R.
108 ; Tr.
236 ; avec
mouv. ποῖ γᾶς; (dor.) Soph. O.R. 1309 ; Ph. 1211 ; dans quelle
partie de la terre ? ||
III partie de la terre,
pays, contrée : γῆν πρὸ γῆς,
Eschl. Pr.
682 ; Ar.
Ach. 235, de
terre en terre, de pays en pays ; καὶ γῆν καὶ
πόλιν, Eschl. Eum. 993, et la contrée et
la ville ; γῆ μελάμφυλλος, Soph. O.C. 482, région couverte de sombre feuillage,
c. à d. boisée ; cf. Luc. Alex. 46 ; Cic. Att. 14, 10 ; ἡ ἡμετέρα γῆ,
ou simpl. ἡ
ἡμετέρα, Att. notre pays ;
Eccl. ἡ ἁγία γῆ,
Spt. Sap.
12, 3 ; 2
Macc. 1, 7, la Terre sainte,
c. à d. la Palestine ; dans les Trag. qqf. syn. de πόλις, le territoire voisin de la ville et la ville
elle-même, en parl. de Troie,
Eur. Tr.
868, etc.
||
IV terre, comme élément producteur : τὰ
ἐκ τῆς γῆς φυόμενα, Xén.
Mem. 4, 3, 10,
les productions nées de la terre ; τὴν γῆν
ἐργάζεσθαι, Plat. Rsp. 420e, travailler la terre ; p.
suite, bien de terre, campagne, ferme, Lys. 906 fin ; Dém. 946, 6 ||
V terre, poussière,
en parl. d’un mort, Soph. El. 244 ||
VI terre, minerai,
Gal. 13, 246
||
E Plur. et duel rares : plur. nomin. γαῖ, Arstt. Probl. 23, 29 ;
acc. γᾶς,
Str. 126 ;
duel gén. γαῖν,
Eschl. Pers.
736. — Poét. non
contracte : γέα, d’où nomin. pl. γέαι,
Anth. 9, 430 ;
gén. γεῶν,
Hdt. 4, 198
(p.-ê. γέων). —
Dor. γᾶ,
Soph. O.R.
480, 1309 ; Ph. 1211, etc. ; Eur. Hipp. 672 ; Or. 1519, etc. ; cf. Pd. Thcr. etc. — Épq. γαῖα, αἶα (v. ces
mots).
Étym.
pré-grec.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
3292 occurrences
Matthieu
43- 2:6Καὶ σύ, Βηθλέεμ γῆ Ἰούδα, οὐδαμῶς ἐλαχίστη εἶ ἐν τοῖς …
- 2:20… τὴν μητέρα αὐτοῦ καὶ πορεύου εἰς γῆν Ἰσραήλ, τεθνήκασιν γὰρ οἱ ζητοῦντες τὴν …
- 2:21… τὴν μητέρα αὐτοῦ καὶ εἰσῆλθεν εἰς γῆν Ἰσραήλ.
- 4:15 Γῆ Ζαβουλὼν καὶ γῆ Νεφθαλίμ, ὁδὸν θαλάσσης, …
- 4:15Γῆ Ζαβουλὼν καὶ γῆ Νεφθαλίμ, ὁδὸν θαλάσσης, πέραν τοῦ Ἰορδάνου, …
- 5:5… οἱ πραεῖς, ὅτι αὐτοὶ κληρονομήσουσι τὴν γῆν.
- 5:13Ὑμεῖς ἐστε τὸ ἅλας τῆς γῆς· ἐὰν δὲ τὸ ἅλας μωρανθῇ, ἐν …
- 5:18… ἂν παρέλθῃ ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ, ἰῶτα ἓν ἢ μία κεραία οὐ …
- 5:35μήτε ἐν τῇ γῇ, ὅτι ὑποπόδιόν ἐστιν τῶν ποδῶν αὐτοῦ· …
- 6:10… σου, ὡς ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς·
- 6:19Μὴ θησαυρίζετε ὑμῖν θησαυροὺς ἐπὶ τῆς γῆς, ὅπου σὴς καὶ βρῶσις ἀφανίζει, καὶ …
- 9:6… ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς γῆς ἀφιέναι ἁμαρτίας— τότε λέγει τῷ παραλυτικῷ· …
- 9:26… ἡ φήμη αὕτη εἰς ὅλην τὴν γῆν ἐκείνην.
- 9:31… ἐξελθόντες διεφήμισαν αὐτὸν ἐν ὅλῃ τῇ γῇ ἐκείνῃ.
- 10:15ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἀνεκτότερον ἔσται γῇ Σοδόμων καὶ Γομόρρων ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως …
- 10:29… ἐξ αὐτῶν οὐ πεσεῖται ἐπὶ τὴν γῆν ἄνευ τοῦ πατρὸς ὑμῶν.
- 10:34… ὅτι ἦλθον βαλεῖν εἰρήνην ἐπὶ τὴν γῆν· οὐκ ἦλθον βαλεῖν εἰρήνην ἀλλὰ μάχαιραν.
- 11:24πλὴν λέγω ὑμῖν ὅτι γῇ Σοδόμων ἀνεκτότερον ἔσται ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως …
- 11:25… πάτερ κύριε τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς, ὅτι ἔκρυψας ταῦτα ἀπὸ σοφῶν καὶ …
- 12:40… τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ καρδίᾳ τῆς γῆς τρεῖς ἡμέρας καὶ τρεῖς νύκτας.
- 12:42… ὅτι ἦλθεν ἐκ τῶν περάτων τῆς γῆς ἀκοῦσαι τὴν σοφίαν Σολομῶνος, καὶ ἰδοὺ …
- 13:5… ἐπὶ τὰ πετρώδη ὅπου οὐκ εἶχεν γῆν πολλήν, καὶ εὐθέως ἐξανέτειλεν διὰ τὸ …
- 13:5… ἐξανέτειλεν διὰ τὸ μὴ ἔχειν βάθος γῆς,
- 13:8ἄλλα δὲ ἔπεσεν ἐπὶ τὴν γῆν τὴν καλὴν καὶ ἐδίδου καρπόν, ὃ …
- 13:23ὁ δὲ ἐπὶ τὴν καλὴν γῆν σπαρείς, οὗτός ἐστιν ὁ τὸν λόγον …
- 14:24… πλοῖον ἤδη σταδίους πολλοὺς ἀπὸ τῆς γῆς ἀπεῖχεν, βασανιζόμενον ὑπὸ τῶν κυμάτων, ἦν …
- 14:34Καὶ διαπεράσαντες ἦλθον ἐπὶ τὴν γῆν εἰς Γεννησαρέτ.
- 15:35… παραγγείλας τῷ ὄχλῳ ἀναπεσεῖν ἐπὶ τὴν γῆν
- 16:19… καὶ ὃ ἐὰν δήσῃς ἐπὶ τῆς γῆς ἔσται δεδεμένον ἐν τοῖς οὐρανοῖς, καὶ …
- 16:19… καὶ ὃ ἐὰν λύσῃς ἐπὶ τῆς γῆς ἔσται λελυμένον ἐν τοῖς οὐρανοῖς.