δεκτός
Adjectif · déktos (déktos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
δεκτός, ή, όν,
accepté, admis, d’où agréable
(cf. lat.
acceptus), Spt.
Lev. 19, 5,
etc. ; Prov.
15, 8, etc. ;
Sir. 2, 5,
etc. ; NT.
Luc. 4, 19,
24 ; 2 Cor. 6,
2 ; τινι, Spt. Job 33, 26, agréable à qqn ; joint
à εὐάρεστος, NT. Phil. 4, 18 ; etc.
Étym.
vb. de δέχομαι.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
39 occurrences
Luc
2- 4:19κηρύξαι ἐνιαυτὸν κυρίου δεκτόν.
- 4:24… Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι οὐδεὶς προφήτης δεκτός ἐστιν ἐν τῇ πατρίδι αὐτοῦ.
Actes
1- 10:35… ὁ φοβούμενος αὐτὸν καὶ ἐργαζόμενος δικαιοσύνην δεκτὸς αὐτῷ ἐστιν.
2 Corinthiens
1- 6:2λέγει γάρ· Καιρῷ δεκτῷ ἐπήκουσά σου καὶ ἐν ἡμέρᾳ σωτηρίας …
Philippiens
1- 4:18… τὰ παρ’ ὑμῶν, ὀσμὴν εὐωδίας, θυσίαν δεκτήν, εὐάρεστον τῷ θεῷ.