διάλεκτος
Nom · dialéktos (dialéktos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
διάλεκτος, ου
(ἡ)
I entretien,
d’où :
1 conversation,
Hpc. Art.
794 ; Plat.
Conv. 203a ||
2 discussion par demandes
et par réponses, Plat. Theæt. 146b, Rsp. 454a ||
II langage, d’où :
1 langage articulé,
p. opp. à φωνή,
Arstt. H.A.
4, 9, 16, etc. ||
2 langage courant,
Arstt. Rhet.
3, 2, 5 ||
3 manière de parler,
Ar. fr. 552 ;
Dém. 982, 19 ;
particul. langage propre à un pays (le
grec, le latin, etc.) Pol. 1, 67, 9 ;
DS. 5, 6,
etc. ; d’où dialecte, DH. 5, 17, 1 Reiske ;
Sext. 612, 7
Bkk. ; Clém. 1,
880a, 2,
353a Migne; ou locution
particulière, Plut. Alex. 31 ; style d’un
écrivain, DH. Comp. 3.
Étym.
διαλέγω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
7 occurrences
Actes
6- 1:19… κληθῆναι τὸ χωρίον ἐκεῖνο τῇ ἰδίᾳ διαλέκτῳ αὐτῶν Ἁκελδαμάχ, τοῦτ’ ἔστιν Χωρίον Αἵματος.—
- 2:6… ὅτι ἤκουον εἷς ἕκαστος τῇ ἰδίᾳ διαλέκτῳ λαλούντων αὐτῶν·
- 2:8… πῶς ἡμεῖς ἀκούομεν ἕκαστος τῇ ἰδίᾳ διαλέκτῳ ἡμῶν ἐν ᾗ ἐγεννήθημεν;
- 21:40… δὲ σιγῆς γενομένης προσεφώνησεν τῇ Ἑβραΐδι διαλέκτῳ λέγων
- 22:2Ἀκούσαντες δὲ ὅτι τῇ Ἑβραΐδι διαλέκτῳ προσεφώνει αὐτοῖς μᾶλλον παρέσχον ἡσυχίαν. καὶ …
- 26:14… φωνὴν λέγουσαν πρός με τῇ Ἑβραΐδι διαλέκτῳ· Σαοὺλ Σαούλ, τί με διώκεις; σκληρόν …