διαπορέω
Verbe · diaporéô (diaporéô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
δι·απορέω-ῶ :
1 être dans le besoin,
Arstt. Œc.
2, 39 ||
2 être dans l’embarras,
dans l’incertitude : περί τινος,
Pol. 4, 20, 2 ;
ἐπί τινι, Pol.
4, 71, 5, au sujet de qqe ch. ;
avec un relat. τί χρὴ
δρᾶν, Plat. Leg. 777c, sur ce qu’il faut faire ; au
pass. impers. διαπορεῖται περί τινος, Arstt. H.A. 9, 48, 6, une question se pose au sujet de qqe ch. ;
τὸ διαπορούμενον, Plat. Leg. 799e, le point qui fait
difficulté ||
Moy. se trouver dans
l’embarras, dans l’incertitude, Plat.
Phædr. 237a, etc. ; δ. τι περί τινος,
Plat. Soph.
217a,
éprouver qqe doute au sujet de qqe ch. ||
E Ao. pass. διεπορήθην,
au sens moy.
Plat. Soph.
217a ;
pf. moy. διηπόρημαι Eschn.
2, 148 Baiter-Sauppe.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
4 occurrences
Luc
1- 9:7… ὁ τετραάρχης τὰ γινόμενα πάντα, καὶ διηπόρει διὰ τὸ λέγεσθαι ὑπό τινων ὅτι …
Actes
3- 2:12ἐξίσταντο δὲ πάντες καὶ διηπόρουν, ἄλλος πρὸς ἄλλον λέγοντες· Τί θέλει …
- 5:24… στρατηγὸς τοῦ ἱεροῦ καὶ οἱ ἀρχιερεῖς, διηπόρουν περὶ αὐτῶν τί ἂν γένοιτο τοῦτο.
- 10:17Ὡς δὲ ἐν ἑαυτῷ διηπόρει ὁ Πέτρος τί ἂν εἴη τὸ …