διαπορεύομαι
Verbe · diaporévomé (diaporeuomaï)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
Notice à la forme διαπορεύω.
δια·πορεύω (seul.
prés. opt. 1 pl. -εύοιμεν) faire passer, transporter, acc. Xén. An. 2, 5, 18 ||
Moy. :
1 passer à travers,
traverser : Πελοπόννησον,
Thc. 5, 52 ;
τὴν πόλιν, Pol.
4, 20 ; Plut.
Num. 13, le
Péloponnèse, la ville ; διὰ τῆς χώρας,
Arstt. Œc.
2, traverser le pays ; διὰ τῆς Ῥώμης, Pol.
3, 68, 12, traverser Rome ; avec un gén. seul : ἐκ τῶν
πόλεων ὧν διεπορεύετο, Pol.
4, 20, 2, des villes par lesquelles il
passait ; avec une prép. δ. ἐς Εὔϐοιαν, Hdt.
4, 33, passer en Eubée ; abs. émigrer, en parl. des
migrations d’oiseaux, Plat.
Leg. 952e ; fig. δ. βίον, Plat. Phæd. 85d, traverser la vie
||
2 parcourir pas à pas,
exposer en détail, Pol. 16, 26, 2 ; DS.
5, 46, etc. ||
E Ao. pass. au sens
act. διεπορεύθην, Plat.
Phæd. 85d.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
46 occurrences
Luc
3- 6:1Ἐγένετο δὲ ἐν σαββάτῳ διαπορεύεσθαι αὐτὸν διὰ σπορίμων, καὶ ἔτιλλον οἱ …
- 13:22Καὶ διεπορεύετο κατὰ πόλεις καὶ κώμας διδάσκων καὶ …
- 18:36ἀκούσας δὲ ὄχλου διαπορευομένου ἐπυνθάνετο τί εἴη τοῦτο·
Actes
1- 16:4ὡς δὲ διεπορεύοντο τὰς πόλεις, παρεδίδοσαν αὐτοῖς φυλάσσειν τὰ …
Romains
1- 15:24… πορεύωμαι εἰς τὴν Σπανίαν, ἐλπίζω γὰρ διαπορευόμενος θεάσασθαι ὑμᾶς καὶ ὑφ’ ὑμῶν προπεμφθῆναι …