διαστρέφω

Verbe · diastréfô (diastréfô)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

δια·στρέφω (f. -στρέψω, etc. ; pass. f. 2 διαστραφήσομαι, ao. 2 διεστράφην [ᾰφ], pf. διέστραμμαι)
1 tourner de travers, tordre, contourner (le corps, le visage, etc.) Hpc. Aph. 1251 ; Xén. Conv. 7, 3 ; Plat. Gorg. 524c ; Plut. M. 535a ; particul. en parl. des jambes ou des pieds, Arstt. Probl. 10, 50 ; ou des yeux : τὰ ὄμματα διαστρέφεσθαι, Arstt. Probl. 31, 27, ou simpl. διαστρέφεσθαι, ibid. 2, avoir les yeux de travers ; en parl. de la torture, Com. (Com. fr. 4, 622) ; fig. διαστραφῆναι τὴν διάνοιαν, Luc. V. auct. 24, avoir l’esprit de travers ; p. anal. διαστρέφειν τοὺς νόμους, Is. 83, 22 ; Plut. Lyc. 6 ; τἀληθές, Dém. 274, 22 ; 1453, 13, donner une entorse aux lois, à la vérité ||
2 faire tourner en tous sens, d’où porter le désordre dans : φάλαγγα, Pol. 12, 20, 6, dans les rangs d’une troupe ||
3 tourner d’un autre côté, détourner, acc. Eschl. Suppl. 1017.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

42 occurrences

  1. Matthieu

    1
  2. 17:17… Ἰησοῦς εἶπεν· Ὦ γενεὰ ἄπιστος καὶ διεστραμμένη, ἕως πότε μεθ’ ὑμῶν ἔσομαι; ἕως …
  3. Luc

    2
  4. 9:41… Ἰησοῦς εἶπεν· Ὦ γενεὰ ἄπιστος καὶ διεστραμμένη, ἕως πότε ἔσομαι πρὸς ὑμᾶς καὶ …
  5. 23:2… δὲ κατηγορεῖν αὐτοῦ λέγοντες· Τοῦτον εὕραμεν διαστρέφοντα τὸ ἔθνος ἡμῶν καὶ κωλύοντα φόρους …
  6. Actes

    3
  7. 13:8… γὰρ μεθερμηνεύεται τὸ ὄνομα αὐτοῦ, ζητῶν διαστρέψαι τὸν ἀνθύπατον ἀπὸ τῆς πίστεως.
  8. 13:10… διαβόλου, ἐχθρὲ πάσης δικαιοσύνης, οὐ παύσῃ διαστρέφων τὰς ὁδοὺς κυρίου τὰς εὐθείας;
  9. 20:30… ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα τοῦ ἀποσπᾶν τοὺς μαθητὰς ὀπίσω ἑαυτῶν·
  10. Philippiens

    1
  11. 2:15… θεοῦ ἄμωμα μέσον γενεᾶς σκολιᾶς καὶ διεστραμμένης, ἐν οἷς φαίνεσθε ὡς φωστῆρες ἐν …