διαστρέφω
Verbe · diastréfô (diastréfô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
δια·στρέφω (f.
-στρέψω, etc. ;
pass. f. 2 διαστραφήσομαι, ao. 2
διεστράφην [ᾰφ], pf. διέστραμμαι)
1 tourner de travers,
tordre, contourner (le corps, le visage, etc.) Hpc. Aph. 1251 ; Xén. Conv. 7, 3 ; Plat. Gorg. 524c ; Plut. M. 535a ; particul. en parl. des jambes ou des pieds, Arstt. Probl. 10, 50 ; ou des
yeux : τὰ ὄμματα
διαστρέφεσθαι, Arstt. Probl. 31, 27,
ou simpl. διαστρέφεσθαι, ibid.
2, avoir les yeux de travers ;
en parl. de la torture, Com. (Com. fr. 4, 622) ; fig.
διαστραφῆναι τὴν διάνοιαν, Luc. V. auct. 24, avoir l’esprit de travers ; p. anal. διαστρέφειν τοὺς
νόμους, Is. 83,
22 ; Plut. Lyc. 6 ; τἀληθές, Dém. 274, 22 ; 1453, 13,
donner une entorse aux lois, à la vérité ||
2 faire tourner en tous
sens, d’où porter le désordre dans :
φάλαγγα, Pol.
12, 20, 6, dans les rangs d’une troupe
||
3 tourner d’un autre côté,
détourner, acc. Eschl. Suppl. 1017.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
42 occurrences
Matthieu
1- 17:17… Ἰησοῦς εἶπεν· Ὦ γενεὰ ἄπιστος καὶ διεστραμμένη, ἕως πότε μεθ’ ὑμῶν ἔσομαι; ἕως …
Luc
2- 9:41… Ἰησοῦς εἶπεν· Ὦ γενεὰ ἄπιστος καὶ διεστραμμένη, ἕως πότε ἔσομαι πρὸς ὑμᾶς καὶ …
- 23:2… δὲ κατηγορεῖν αὐτοῦ λέγοντες· Τοῦτον εὕραμεν διαστρέφοντα τὸ ἔθνος ἡμῶν καὶ κωλύοντα φόρους …
Actes
3- 13:8… γὰρ μεθερμηνεύεται τὸ ὄνομα αὐτοῦ, ζητῶν διαστρέψαι τὸν ἀνθύπατον ἀπὸ τῆς πίστεως.
- 13:10… διαβόλου, ἐχθρὲ πάσης δικαιοσύνης, οὐ παύσῃ διαστρέφων τὰς ὁδοὺς κυρίου τὰς εὐθείας;
- 20:30… ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα τοῦ ἀποσπᾶν τοὺς μαθητὰς ὀπίσω ἑαυτῶν·
Philippiens
1- 2:15… θεοῦ ἄμωμα μέσον γενεᾶς σκολιᾶς καὶ διεστραμμένης, ἐν οἷς φαίνεσθε ὡς φωστῆρες ἐν …