διαφθορά
Nom · diafthora (diaftora)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
διαφθορά, ᾶς
(ἡ)
I tr.
1 destruction, perte,
ruine, Plat. Soph. 228a, etc. ; τῆς πόλεως, Thc.
8, 86, de l’État ; μορφῆς, Eschl. Pr. 643, métamorphose,
au plur. διαφθοραὶ
Λαΐου, Soph. O.R. 513, meurtre de
Laïus ; ὀμμάτων διαφθοραί, Soph. O.C. 552, perte de la vue ||
2 action de
corrompre : τῶν νέων, Xén. Ap. 19 ; κριτῶν, Arstt. Rhet. 1, 12, 8, les jeunes gens, des juges ||
II intr. état de putréfaction (du fœtus) Hpc. 202d ; 591, 23 ||
III pass. ce qui est détruit, d’où proie (pour les poissons) en
parl. d’un cadavre, Soph.
Aj. 1297
(cf. ἁρπαγή) ;
fig. joint à
ὕϐρισμα et à
ἐπίχαρμα, Eur.
H.f. 459
||
E Ion. διαφθορή, Hpc. ll. cc.
Étym.
διαφθείρω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
29 occurrences
Actes
6- 2:27… οὐδὲ δώσεις τὸν ὅσιόν σου ἰδεῖν διαφθοράν.
- 2:31… ᾅδην οὔτε ἡ σὰρξ αὐτοῦ εἶδεν διαφθοράν.
- 13:34… ἐκ νεκρῶν μηκέτι μέλλοντα ὑποστρέφειν εἰς διαφθοράν, οὕτως εἴρηκεν ὅτι Δώσω ὑμῖν τὰ …
- 13:35… Οὐ δώσεις τὸν ὅσιόν σου ἰδεῖν διαφθοράν·
- 13:36… πρὸς τοὺς πατέρας αὐτοῦ καὶ εἶδεν διαφθοράν,
- 13:37… δὲ ὁ θεὸς ἤγειρεν οὐκ εἶδεν διαφθοράν.