διεγείρω
Verbe · diégirô (diégéïrô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
δι·εγείρω (f.
ερῶ)
1 réveiller, Hpc. 1277, 37 ;
Hdn 2, 1, 13 ;
Lgs 2, 35 ;
Anth. 11, 171 ;
fig. δ. τὴν αὔξησιν
φυτοῦ, Geop. 9,
3, favoriser la croissance d’une plante ; au mor. exciter, encourager, Spt. 2 Macc. 7, 21 ||
2 p.
anal. dresser, élever : πύλας, Spt. Judith 1, 4, des portes
||
Moy. (ao. 2) se réveiller, Anth.
5, 275 (3 sg.
διέγρετο) ; 5,
259.
Étym.
part. fém. διεγρομένης.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
11 occurrences
Marc
1- 4:39καὶ διεγερθεὶς ἐπετίμησεν τῷ ἀνέμῳ καὶ εἶπεν τῇ …
Luc
2- 8:24προσελθόντες δὲ διήγειραν αὐτὸν λέγοντες· Ἐπιστάτα ἐπιστάτα, ἀπολλύμεθα· ὁ …
- 8:24… λέγοντες· Ἐπιστάτα ἐπιστάτα, ἀπολλύμεθα· ὁ δὲ διεγερθεὶς ἐπετίμησεν τῷ ἀνέμῳ καὶ τῷ κλύδωνι …
Jean
1- 6:18ἥ τε θάλασσα ἀνέμου μεγάλου πνέοντος διεγείρετο.
2 Pierre
2- 1:13… ὅσον εἰμὶ ἐν τούτῳ τῷ σκηνώματι, διεγείρειν ὑμᾶς ἐν ὑπομνήσει,
- 3:1… δευτέραν ὑμῖν γράφω ἐπιστολήν, ἐν αἷς διεγείρω ὑμῶν ἐν ὑπομνήσει τὴν εἰλικρινῆ διάνοιαν,