Concordance

διηνεκής

Adjectif · diinékis (diênékês)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

δι·ηνεκής, ής, ές, qui se continue sans interruption, continu ; ῥάϐδοι, Il. 12, 297, baguettes tout d’une pièce, c. à d. longues et solides ; ῥίζαι, Il. 12, 134, racines qui se prolongent, c. à d. longues, étendues ; ὦλξ δ. Od. 18, 375, sillon continu ; ὄρος δ. Str. 137, chaîne de montagnes continue ; en parl. du temps, Arstt. Plant. 1, 4, 4 ; A. Rh. 2, 391 ; νύξ, Luc. V.H. 1, 19, nuit continuelle, longue ; νόμος, Plat. Leg. 839a, loi d’un effet durable ; ἐς τὸ διηνεκές, App. Civ. 1, 4, pour toujours ||
E Att. διαν- [ᾱ] Plat. Hipp. ma. 301 b et e (vulg. διην-) ; Anaxandr. (Ath. 455f).
Étym. διά, ἐνεγκεῖν.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

4 occurrences

  1. Hébreux

    4
  2. 7:3… τοῦ θεοῦ, μένει ἱερεὺς εἰς τὸ διηνεκές.
  3. 10:1… αὐταῖς θυσίαις ἃς προσφέρουσιν εἰς τὸ διηνεκὲς οὐδέποτε δύναται τοὺς προσερχομένους τελειῶσαι·
  4. 10:12… ὑπὲρ ἁμαρτιῶν προσενέγκας θυσίαν εἰς τὸ διηνεκὲς ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ τοῦ θεοῦ,
  5. 10:14μιᾷ γὰρ προσφορᾷ τετελείωκεν εἰς τὸ διηνεκὲς τοὺς ἁγιαζομένους.