Concordance

δικαίως

Adverbe · dikéôs (dikaïôs)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

δικαίως [ῐ] adv.
1 comme il convient, Od. 14, 90 ; p. suite, d’une façon tout à fait appropriée, très bien, Hpc. 783 ||
2 justement, avec justice, Hdt. 6, 137 ; Eschl. Ag. 376, etc. ; δ. κἀδίκως, Ar. Pl. 233 ; καὶ δ. κἀδίκως, And. 1, 3, à tort et à droit, c. à d. de toute façon, par tous les moyens possibles ||
3 exactement, Dém. 515, 13 ; 564, 16 || Comp. -ότερον, Thc. 2, 43, 3, 64 ; Plat. Theæt. 209e ; rar. -οτέρως, Isocr. p. 462 Bkk. Sup. -ότατα, Hpc. l. c. ; Plat. Tim. 72b, etc. ; Ar. Av. 1222.
Étym. δίκαιος.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

17 occurrences

  1. Luc

    1
  2. 23:41καὶ ἡμεῖς μὲν δικαίως, ἄξια γὰρ ὧν ἐπράξαμεν ἀπολαμβάνομεν· οὗτος …

  3. 1 Corinthiens

    1
  4. 15:34ἐκνήψατε δικαίως καὶ μὴ ἁμαρτάνετε, ἀγνωσίαν γὰρ θεοῦ …

  5. 1 Thessaloniciens

    1
  6. 2:10… καὶ ὁ θεός, ὡς ὁσίως καὶ δικαίως καὶ ἀμέμπτως ὑμῖν τοῖς πιστεύουσιν ἐγενήθημεν,

  7. Tite

    1
  8. 2:12… καὶ τὰς κοσμικὰς ἐπιθυμίας σωφρόνως καὶ δικαίως καὶ εὐσεβῶς ζήσωμεν ἐν τῷ νῦν …

  9. 1 Pierre

    1
  10. 2:23… οὐκ ἠπείλει, παρεδίδου δὲ τῷ κρίνοντι δικαίως·