δικαιόω

Verbe · dikéoô (dikaïoô)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

δικαιόω-ῶ [ῐ] (f. ώσω et ώσομαι, ao. ἐδικαίωσα, pf. inus. ; pass. f. -ωθήσομαι, ao. ἐδικαιώθην, pf. δεδικαίωμαι)
I rendre juste, d’où :
1 soumettre à la justice : τὸ βιαιότατον, Pd. fr. 151, 4, les abus de la violence ||
2 établir comme juste, d’où prouver, Eschl. Ag. 393 ||
II regarder comme juste, juger légitime, avec une prop. inf. Hdt. 1, 89, 133 ; 3, 42, 79 ; Soph. Tr. 1244, O.R. 6 ; Eur. Suppl. 526, etc. ; p. suite :
1 désirer, vouloir, avec une prop. inf. Hdt. 9, 93 ; Thc. 2, 41 ; avec ὥστε, Soph. O.C. 1350 ||
2 ordonner, DH. 10, 1 ||
3 consentir à, inf. Hdt. 2, 172 ||
III rendre justice à, Arstt. Nic. 5, 9, 2 ; d’où :
1 condamner, en gén. châtier, punir, Hdt. 1, 100 ; 3, 29 ; Plat. Leg. 934b ||
2 faire valoir les droits de, défendre, acc. Spt. Jos. 1, 17 ||
Moy. rendre justice, d’où condamner, Thc. 3, 40 ||
E Act. prés. 3 pl. ion. δικαιεῦσι, Hdt. 2, 47 ; inf. δικαιεῦν (var. -οῦν) Hdt. 6, 82 ; part. δικαιεῦντος, Hdt. 9, 42. Impf. 3 pl. ion. ἐδικαίευν, Hdt. 3, 79 ; 6, 15. Fut. δικαιώσω, Oracl. (Hdt. 5, 92) ; Thc. 5, 26, Pol. 3, 31, etc. ; ou δικαιώσομαι, Thc. 3, 40. — Pass. ao. seul class. : part. δικαιωθείς, Eschl. Ag. 393 ; les autres temps réc. : f. δικαιωθήσομαι, Spt. Esaï. 45, 25 ; pf. δεδικαίωμαι, Spt. Gen. 38, 26.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

88 occurrences

  1. Matthieu

    2
  2. 11:19… οἰνοπότης, τελωνῶν φίλος καὶ ἁμαρτωλῶν. καὶ ἐδικαιώθη ἡ σοφία ἀπὸ τῶν ἔργων αὐτῆς.
  3. 12:37ἐκ γὰρ τῶν λόγων σου δικαιωθήσῃ, καὶ ἐκ τῶν λόγων σου καταδικασθήσῃ.
  4. Luc

    5
  5. 7:29… ὁ λαὸς ἀκούσας καὶ οἱ τελῶναι ἐδικαίωσαν τὸν θεόν, βαπτισθέντες τὸ βάπτισμα Ἰωάννου·
  6. 7:35καὶ ἐδικαιώθη ἡ σοφία ἀπὸ πάντων τῶν τέκνων …
  7. 10:29Ὁ δὲ θέλων δικαιῶσαι ἑαυτὸν εἶπεν πρὸς τὸν Ἰησοῦν· Καὶ …
  8. 16:15καὶ εἶπεν αὐτοῖς· Ὑμεῖς ἐστε οἱ δικαιοῦντες ἑαυτοὺς ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων, ὁ δὲ …
  9. 18:14λέγω ὑμῖν, κατέβη οὗτος δεδικαιωμένος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ παρ’ ἐκεῖνον· …
  10. Actes

    2
  11. 13:38… ὧν οὐκ ἠδυνήθητε ἐν νόμῳ Μωϋσέως δικαιωθῆναι
  12. 13:39ἐν τούτῳ πᾶς ὁ πιστεύων δικαιοῦται.
  13. Romains

    15
  14. 2:13… τῷ θεῷ, ἀλλ’ οἱ ποιηταὶ νόμου δικαιωθήσονται.
  15. 3:4… ἄνθρωπος ψεύστης, καθὼς γέγραπται· Ὅπως ἂν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις σου καὶ νικήσεις …
  16. 3:20διότι ἐξ ἔργων νόμου οὐ δικαιωθήσεται πᾶσα σὰρξ ἐνώπιον αὐτοῦ, διὰ γὰρ …
  17. 3:24 δικαιούμενοι δωρεὰν τῇ αὐτοῦ χάριτι διὰ τῆς …
  18. 3:26… εἰς τὸ εἶναι αὐτὸν δίκαιον καὶ δικαιοῦντα τὸν ἐκ πίστεως Ἰησοῦ.
  19. 3:28λογιζόμεθα γὰρ δικαιοῦσθαι πίστει ἄνθρωπον χωρὶς ἔργων νόμου.
  20. 3:30εἴπερ εἷς ὁ θεός, ὃς δικαιώσει περιτομὴν ἐκ πίστεως καὶ ἀκροβυστίαν διὰ …
  21. 4:2εἰ γὰρ Ἀβραὰμ ἐξ ἔργων ἐδικαιώθη, ἔχει καύχημα· ἀλλ’ οὐ πρὸς θεόν,
  22. 4:5… μὴ ἐργαζομένῳ, πιστεύοντι δὲ ἐπὶ τὸν δικαιοῦντα τὸν ἀσεβῆ, λογίζεται ἡ πίστις αὐτοῦ …
  23. 5:1 Δικαιωθέντες οὖν ἐκ πίστεως εἰρήνην ἔχομεν πρὸς …
  24. 5:9πολλῷ οὖν μᾶλλον δικαιωθέντες νῦν ἐν τῷ αἵματι αὐτοῦ σωθησόμεθα …
  25. 6:7ὁ γὰρ ἀποθανὼν δεδικαίωται ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας.
  26. 8:30… ἐκάλεσεν· καὶ οὓς ἐκάλεσεν, τούτους καὶ ἐδικαίωσεν· οὓς δὲ ἐδικαίωσεν, τούτους καὶ ἐδόξασεν.
  27. 8:30… ἐκάλεσεν, τούτους καὶ ἐδικαίωσεν· οὓς δὲ ἐδικαίωσεν, τούτους καὶ ἐδόξασεν.
  28. 8:33… ἐγκαλέσει κατὰ ἐκλεκτῶν θεοῦ; θεὸς ὁ δικαιῶν·
  29. 1 Corinthiens

    2
  30. 4:4… ἐμαυτῷ σύνοιδα, ἀλλ’ οὐκ ἐν τούτῳ δεδικαίωμαι, ὁ δὲ ἀνακρίνων με κύριός ἐστιν.
  31. 6:11… ἦτε· ἀλλὰ ἀπελούσασθε, ἀλλὰ ἡγιάσθητε, ἀλλὰ ἐδικαιώθητε ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ κυρίου Ἰησοῦ …
  32. Galates

    8
  33. 2:16εἰδότες δὲ ὅτι οὐ δικαιοῦται ἄνθρωπος ἐξ ἔργων νόμου ἐὰν μὴ …
  34. 2:16… ἡμεῖς εἰς Χριστὸν Ἰησοῦν ἐπιστεύσαμεν, ἵνα δικαιωθῶμεν ἐκ πίστεως Χριστοῦ καὶ οὐκ ἐξ …
  35. 2:16… νόμου, ὅτι ἐξ ἔργων νόμου οὐ δικαιωθήσεται πᾶσα σάρξ.
  36. 2:17εἰ δὲ ζητοῦντες δικαιωθῆναι ἐν Χριστῷ εὑρέθημεν καὶ αὐτοὶ ἁμαρτωλοί, …