δικαιόω
Verbe · dikéoô (dikaïoô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
δικαιόω-ῶ [ῐ]
(f. ώσω
et ώσομαι,
ao. ἐδικαίωσα,
pf. inus. ; pass.
f. -ωθήσομαι, ao. ἐδικαιώθην,
pf. δεδικαίωμαι)
I rendre juste,
d’où :
1 soumettre à la
justice : τὸ βιαιότατον,
Pd. fr. 151, 4,
les abus de la violence ||
2 établir comme juste,
d’où prouver, Eschl. Ag. 393 ||
II regarder comme juste,
juger légitime, avec une prop. inf.
Hdt. 1, 89,
133 ; 3, 42, 79 ; Soph. Tr. 1244, O.R. 6 ; Eur. Suppl. 526, etc. ; p. suite :
1 désirer, vouloir,
avec une prop. inf. Hdt. 9, 93 ; Thc. 2, 41 ; avec ὥστε, Soph. O.C. 1350 ||
2 ordonner, DH. 10, 1 ||
3 consentir à,
inf. Hdt.
2, 172 ||
III rendre justice à,
Arstt. Nic.
5, 9, 2 ; d’où :
1 condamner, en gén. châtier, punir, Hdt.
1, 100 ; 3,
29 ; Plat. Leg. 934b ||
2 faire valoir les droits
de, défendre, acc. Spt. Jos. 1, 17 ||
Moy. rendre justice,
d’où condamner, Thc. 3, 40 ||
E Act. prés. 3 pl. ion. δικαιεῦσι, Hdt. 2, 47 ; inf. δικαιεῦν (var. -οῦν) Hdt. 6, 82 ; part. δικαιεῦντος, Hdt.
9, 42. Impf. 3 pl.
ion. ἐδικαίευν, Hdt. 3, 79 ; 6, 15. Fut. δικαιώσω, Oracl.
(Hdt. 5, 92) ;
Thc. 5, 26,
Pol. 3, 31,
etc. ; ou
δικαιώσομαι, Thc. 3, 40. — Pass. ao. seul class. : part. δικαιωθείς,
Eschl. Ag.
393 ; les autres
temps réc. : f. δικαιωθήσομαι, Spt.
Esaï. 45, 25 ;
pf. δεδικαίωμαι, Spt.
Gen. 38,
26.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
88 occurrences
Matthieu
2- 11:19… οἰνοπότης, τελωνῶν φίλος καὶ ἁμαρτωλῶν. καὶ ἐδικαιώθη ἡ σοφία ἀπὸ τῶν ἔργων αὐτῆς.
- 12:37ἐκ γὰρ τῶν λόγων σου δικαιωθήσῃ, καὶ ἐκ τῶν λόγων σου καταδικασθήσῃ.
Luc
5- 7:29… ὁ λαὸς ἀκούσας καὶ οἱ τελῶναι ἐδικαίωσαν τὸν θεόν, βαπτισθέντες τὸ βάπτισμα Ἰωάννου·
- 7:35καὶ ἐδικαιώθη ἡ σοφία ἀπὸ πάντων τῶν τέκνων …
- 10:29Ὁ δὲ θέλων δικαιῶσαι ἑαυτὸν εἶπεν πρὸς τὸν Ἰησοῦν· Καὶ …
- 16:15καὶ εἶπεν αὐτοῖς· Ὑμεῖς ἐστε οἱ δικαιοῦντες ἑαυτοὺς ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων, ὁ δὲ …
- 18:14λέγω ὑμῖν, κατέβη οὗτος δεδικαιωμένος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ παρ’ ἐκεῖνον· …
Actes
2- 13:38… ὧν οὐκ ἠδυνήθητε ἐν νόμῳ Μωϋσέως δικαιωθῆναι
- 13:39ἐν τούτῳ πᾶς ὁ πιστεύων δικαιοῦται.
Romains
15- 2:13… τῷ θεῷ, ἀλλ’ οἱ ποιηταὶ νόμου δικαιωθήσονται.
- 3:4… ἄνθρωπος ψεύστης, καθὼς γέγραπται· Ὅπως ἂν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις σου καὶ νικήσεις …
- 3:20διότι ἐξ ἔργων νόμου οὐ δικαιωθήσεται πᾶσα σὰρξ ἐνώπιον αὐτοῦ, διὰ γὰρ …
- 3:24 δικαιούμενοι δωρεὰν τῇ αὐτοῦ χάριτι διὰ τῆς …
- 3:26… εἰς τὸ εἶναι αὐτὸν δίκαιον καὶ δικαιοῦντα τὸν ἐκ πίστεως Ἰησοῦ.
- 3:28λογιζόμεθα γὰρ δικαιοῦσθαι πίστει ἄνθρωπον χωρὶς ἔργων νόμου.
- 3:30εἴπερ εἷς ὁ θεός, ὃς δικαιώσει περιτομὴν ἐκ πίστεως καὶ ἀκροβυστίαν διὰ …
- 4:2εἰ γὰρ Ἀβραὰμ ἐξ ἔργων ἐδικαιώθη, ἔχει καύχημα· ἀλλ’ οὐ πρὸς θεόν,
- 4:5… μὴ ἐργαζομένῳ, πιστεύοντι δὲ ἐπὶ τὸν δικαιοῦντα τὸν ἀσεβῆ, λογίζεται ἡ πίστις αὐτοῦ …
- 5:1 Δικαιωθέντες οὖν ἐκ πίστεως εἰρήνην ἔχομεν πρὸς …
- 5:9πολλῷ οὖν μᾶλλον δικαιωθέντες νῦν ἐν τῷ αἵματι αὐτοῦ σωθησόμεθα …
- 6:7ὁ γὰρ ἀποθανὼν δεδικαίωται ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας.
- 8:30… ἐκάλεσεν· καὶ οὓς ἐκάλεσεν, τούτους καὶ ἐδικαίωσεν· οὓς δὲ ἐδικαίωσεν, τούτους καὶ ἐδόξασεν.
- 8:30… ἐκάλεσεν, τούτους καὶ ἐδικαίωσεν· οὓς δὲ ἐδικαίωσεν, τούτους καὶ ἐδόξασεν.
- 8:33… ἐγκαλέσει κατὰ ἐκλεκτῶν θεοῦ; θεὸς ὁ δικαιῶν·
1 Corinthiens
2- 4:4… ἐμαυτῷ σύνοιδα, ἀλλ’ οὐκ ἐν τούτῳ δεδικαίωμαι, ὁ δὲ ἀνακρίνων με κύριός ἐστιν.
- 6:11… ἦτε· ἀλλὰ ἀπελούσασθε, ἀλλὰ ἡγιάσθητε, ἀλλὰ ἐδικαιώθητε ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ κυρίου Ἰησοῦ …
Galates
8- 2:16εἰδότες δὲ ὅτι οὐ δικαιοῦται ἄνθρωπος ἐξ ἔργων νόμου ἐὰν μὴ …
- 2:16… ἡμεῖς εἰς Χριστὸν Ἰησοῦν ἐπιστεύσαμεν, ἵνα δικαιωθῶμεν ἐκ πίστεως Χριστοῦ καὶ οὐκ ἐξ …
- 2:16… νόμου, ὅτι ἐξ ἔργων νόμου οὐ δικαιωθήσεται πᾶσα σάρξ.
- 2:17εἰ δὲ ζητοῦντες δικαιωθῆναι ἐν Χριστῷ εὑρέθημεν καὶ αὐτοὶ ἁμαρτωλοί, …