διψάω
Verbe · dipsaô (dipsaô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
διψάω-ῶ (impf.
ἐδίψων, f.
διψήσω, ao.
ἐδίψησα, pf.
δεδίψηκα) avoir soif, être altéré,
Od. 11, 584,
etc. ; Eschl.
Ag. 901,
etc. ; en parl. de la
terre, des plantes, Hdt.
2, 24 ; Th.
H.P. 3, 22, 5,
etc. ; avec un
dat. δ. ὕδατι, Spt. Ex. 17, 3, avoir soif d’eau ; fig. τινος, Pd. N. 3, 6 ; Plat. Rsp. 562c ; Plut. Cato mi. 11, etc. ; rar. τι, Télès (Stob. Fl. 5, 67, t. 1, p. 124, l. 4) ; A. Pl. 4, 137 ;
NT. Matth.
5, 6 ; τινί,
Spt. Ps.
62, 3, avoir soif de qqe ch. (de
justice, de liberté, de vengeance, etc.) ; avec l’inf.
Xén. Cyr.
4, 6 ; El.
V.H. 2, 41 ||
Moy. (seul. prés.) -ώμεθα,
Hermipp. (Ath.
426f)
||
E Les contract. de αε
sont en η : διψάει =
διψῇ, Pd.
N. 3, 6 ;
sbj. 3 sg. διψάῃ = διψῇ, Plat. Gorg. 517 ; inf. διψῆν, ion. Hdt. 2, 24 ; att. Soph. fr. 701 ; Ar. Nub. 441 ; Plat. Gorg. 496d ; impf. 3 sg. ἐδίψη,
Hpc. 1063,
1067 ; El. V.H. 2, 41 ; qqf. en α :
prés. ind. 2 et 3 sg. διψᾷς, A. Pl. 4, 137 ; διψᾷ,
Plat. Ax.
366a ;
Spt. Prov.
25, 21 ; inf.
διψᾶν, Gal.
5, 837. — Prés.
ion. διψέω, Archil. 68. Épq. réc. διψώω,
Nonn. Jo.
19, 29 ; Triphiod. 548 ;
Anth. 11, 57.
Poét. part. prés. non-contr. διψάων [ᾱ] Od. 11, 587 ; fém. éol. διψεῦσα,
Anth. 6,
21.
Étym.
δίψα.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
52 occurrences
Matthieu
5- 5:6μακάριοι οἱ πεινῶντες καὶ διψῶντες τὴν δικαιοσύνην, ὅτι αὐτοὶ χορτασθήσονται.
- 25:35ἐπείνασα γὰρ καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα καὶ ἐποτίσατέ με, ξένος ἤμην καὶ …
- 25:37… σε εἴδομεν πεινῶντα καὶ ἐθρέψαμεν, ἢ διψῶντα καὶ ἐποτίσαμεν;
- 25:42… γὰρ καὶ οὐκ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα καὶ οὐκ ἐποτίσατέ με,
- 25:44… Κύριε, πότε σε εἴδομεν πεινῶντα ἢ διψῶντα ἢ ξένον ἢ γυμνὸν ἢ ἀσθενῆ …
Jean
6- 4:13… ὁ πίνων ἐκ τοῦ ὕδατος τούτου διψήσει πάλιν·
- 4:14… οὗ ἐγὼ δώσω αὐτῷ, οὐ μὴ διψήσει εἰς τὸν αἰῶνα, ἀλλὰ τὸ ὕδωρ …
- 4:15… μοι τοῦτο τὸ ὕδωρ, ἵνα μὴ διψῶ μηδὲ διέρχωμαι ἐνθάδε ἀντλεῖν.
- 6:35… ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ οὐ μὴ διψήσει πώποτε.
- 7:37… Ἰησοῦς, καὶ ἔκραξεν λέγων· Ἐάν τις διψᾷ ἐρχέσθω πρός με καὶ πινέτω.
- 19:28… τετέλεσται ἵνα τελειωθῇ ἡ γραφὴ λέγει· Διψῶ.
Romains
1- 12:20… ὁ ἐχθρός σου, ψώμιζε αὐτόν· ἐὰν διψᾷ, πότιζε αὐτόν· τοῦτο γὰρ ποιῶν ἄνθρακας …
1 Corinthiens
1- 4:11… τῆς ἄρτι ὥρας καὶ πεινῶμεν καὶ διψῶμεν καὶ γυμνιτεύομεν καὶ κολαφιζόμεθα καὶ ἀστατοῦμεν
Apocalypse
3- 7:16οὐ πεινάσουσιν ἔτι οὐδὲ διψήσουσιν ἔτι, οὐδὲ μὴ πέσῃ ἐπ’ αὐτοὺς …
- 21:6… ἀρχὴ καὶ τὸ τέλος. ἐγὼ τῷ διψῶντι δώσω ἐκ τῆς πηγῆς τοῦ ὕδατος …
- 22:17… ὁ ἀκούων εἰπάτω· Ἔρχου· καὶ ὁ διψῶν ἐρχέσθω, ὁ θέλων λαβέτω ὕδωρ ζωῆς …