δοκιμή
Nom · dokimi (dokimê)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
δοκιμή, ῆς
(ἡ) [ῐ]
1 épreuve, essai,
expérience, NT. 2
Cor. 8, 2 ; Diosc. 4, 186 ||
2 indice probant, preuve,
NT. 2 Cor.
13, 3 ||
3 caractère éprouvé,
fidélité ou foi éprouvée, NT. 2 Cor. 2, 9 ; Phil. 2, 22.
Étym.
δόκιμος.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
7 occurrences
Romains
2- 5:4ἡ δὲ ὑπομονὴ δοκιμήν, ἡ δὲ δοκιμὴ ἐλπίδα.
- 5:4ἡ δὲ ὑπομονὴ δοκιμήν, ἡ δὲ δοκιμὴ ἐλπίδα.
2 Corinthiens
4- 2:9… γὰρ καὶ ἔγραψα ἵνα γνῶ τὴν δοκιμὴν ὑμῶν, εἰ εἰς πάντα ὑπήκοοί ἐστε.
- 8:2ὅτι ἐν πολλῇ δοκιμῇ θλίψεως ἡ περισσεία τῆς χαρᾶς αὐτῶν …
- 9:13διὰ τῆς δοκιμῆς τῆς διακονίας ταύτης δοξάζοντες τὸν θεὸν …
- 13:3ἐπεὶ δοκιμὴν ζητεῖτε τοῦ ἐν ἐμοὶ λαλοῦντος Χριστοῦ· …
Philippiens
1- 2:22τὴν δὲ δοκιμὴν αὐτοῦ γινώσκετε, ὅτι ὡς πατρὶ τέκνον …