δοκός
Nom · dokos (dokos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
δοκός, οῦ
(ἡ)
1 poutre, solive,
Il. 17, 744 ;
Od. 22, 176 ;
Thc. 4, 112 ;
Ar. Nub.
1496 ; Arstt.
Rhet. 3, 12,
3 ; Luc. Her. 5 ; particul. faîtage (d’un toit) Athénée méc. ||
2 météore en forme de
poutre, DL. 5,
81 ||
E ὁ δ. Luc. V.H. 2, 1 ; Démétr. (DL. 5, 81).
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
16 occurrences
Matthieu
3- 7:3… τὴν δὲ ἐν τῷ σῷ ὀφθαλμῷ δοκὸν οὐ κατανοεῖς;
- 7:4… τοῦ ὀφθαλμοῦ σου, καὶ ἰδοὺ ἡ δοκὸς ἐν τῷ ὀφθαλμῷ σοῦ;
- 7:5… πρῶτον ἐκ τοῦ ὀφθαλμοῦ σοῦ τὴν δοκόν, καὶ τότε διαβλέψεις ἐκβαλεῖν τὸ κάρφος …
Luc
3- 6:41… ὀφθαλμῷ τοῦ ἀδελφοῦ σου, τὴν δὲ δοκὸν τὴν ἐν τῷ ἰδίῳ ὀφθαλμῷ οὐ …
- 6:42… αὐτὸς τὴν ἐν τῷ ὀφθαλμῷ σοῦ δοκὸν οὐ βλέπων; ὑποκριτά, ἔκβαλε πρῶτον τὴν …
- 6:42… οὐ βλέπων; ὑποκριτά, ἔκβαλε πρῶτον τὴν δοκὸν ἐκ τοῦ ὀφθαλμοῦ σοῦ, καὶ τότε …