δουλεία
Nom · doulia (douléïa)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
δουλεία, ας
(ἡ)
I
1 esclavage, servitude,
Eschl. Sept.
253 ; p. opp.
à ἐλευθερία, Plat. Rsp. 584a ; joint à ὑπηρεσία,
Ar. Vesp.
602 ; δουλείας
ζυγά, Soph. Aj. 944, le joug de la
servitude ||
2 soumission, Thc. 1, 8 ; particul. dépendance des États sujets d’Athènes,
Thc. 5, 9
||
II collect. les esclaves, Thc.
5, 23 ; Plat.
Leg. 776c ; au plur. Eur. Bacch. 803 ; Arstt. Pol. 2, 5, 22 ||
E Poét. par nécess. métrique δουλία, Pd. P. 1, 147. — Ion. δουληΐη, Hdt. 6, 12 ; Anth. 13, 4.
Étym.
δουλεύω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
50 occurrences
Romains
2- 8:15οὐ γὰρ ἐλάβετε πνεῦμα δουλείας πάλιν εἰς φόβον, ἀλλὰ ἐλάβετε πνεῦμα …
- 8:21… αὐτὴ ἡ κτίσις ἐλευθερωθήσεται ἀπὸ τῆς δουλείας τῆς φθορᾶς εἰς τὴν ἐλευθερίαν τῆς …
Galates
2- 4:24… μία μὲν ἀπὸ ὄρους Σινᾶ, εἰς δουλείαν γεννῶσα, ἥτις ἐστὶν Ἁγάρ,
- 5:1… στήκετε οὖν καὶ μὴ πάλιν ζυγῷ δουλείας ἐνέχεσθε.
Hébreux
1- 2:15… διὰ παντὸς τοῦ ζῆν ἔνοχοι ἦσαν δουλείας.