δουλόω
Verbe · douloô (douloô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
δουλόω-ῶ (f.
ώσω, ao.
ἐδούλωσα, pf.
δεδούλωκα ; pass.
ao. ἐδουλώθην, pf. δεδούλωμαι) réduire en
esclavage, asservir, acc. Hdt. 1, 27 ; Eschl. Sept. 254 ; Soph. Tr. 467 ; etc. ; fig. Thc. 2, 61 ; au pass. être asservi : ὑπό
τινος, Hdt. 1,
94, par qqn, être asservi sous la domination de qqn ;
δουλοῦσθαι νόμῳ, Mén. fr. inc. 150 Meineke,
être l’esclave de la loi ||
Moy. (f. δουλώσομαι, ao. ἐδουλωσάμην) asservir
pour soi, soumettre à sa puissance, Eur.
Suppl. 493 ;
Thc. 5, 29,
etc. ; Plat.
Menex. 239d ||
E Pf. pass. au sens pass. Hdt.
8, 101 ; Thc.
1, 68, etc. ;
au sens moy. Thc. 6, 82. Pl. q. pf. ἐδεδουλώμην,
Hdt. 1, 95
(sel. d’autres, δεδουλώμην) ; 1, 169 ;
7, 108.
Étym.
δοῦλος.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
13 occurrences
Actes
1- 7:6… αὐτοῦ πάροικον ἐν γῇ ἀλλοτρίᾳ, καὶ δουλώσουσιν αὐτὸ καὶ κακώσουσιν ἔτη τετρακόσια·
Romains
2- 6:18ἐλευθερωθέντες δὲ ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας ἐδουλώθητε τῇ δικαιοσύνῃ·
- 6:22νυνὶ δέ, ἐλευθερωθέντες ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας δουλωθέντες δὲ τῷ θεῷ, ἔχετε τὸν καρπὸν …
1 Corinthiens
2- 7:15… δὲ ὁ ἄπιστος χωρίζεται, χωριζέσθω· οὐ δεδούλωται ὁ ἀδελφὸς ἢ ἡ ἀδελφὴ ἐν …
- 9:19… γὰρ ὢν ἐκ πάντων πᾶσιν ἐμαυτὸν ἐδούλωσα, ἵνα τοὺς πλείονας κερδήσω·
Tite
1- 2:3… ἱεροπρεπεῖς, μὴ διαβόλους μηδὲ οἴνῳ πολλῷ δεδουλωμένας, καλοδιδασκάλους,
2 Pierre
1- 2:19… ᾧ γάρ τις ἥττηται, τούτῳ καὶ δεδούλωται.