Concordance

δοῦλος

Nom · doulos (doulos)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

δοῦλος, η, ον :
I esclave : en parl. de pers. esclave (de naissance) Eur. I.A. 330 ; différ. d’οἰκέτης, Ath. 267b ; ou d’ἀνδράποδον (v. ce mot) Thc. 8, 28 ; p. opp. à δεσπότης et à ἐλεύθερος, Xén. Cyr. 8, 1, 4 ; à ἐλεύθερος, Plut. M. 213c ; ἀνὴρ δ. Soph. O.R. 764 ; γυνὴ δούλη, Eur. Andr. 328, un homme esclave, une femme esclave ; en parl. de choses : ψυχὴ δούλη, Plat. Leg. 776e, âme esclave ; avec un gén. δοῦλός τινος, Eschl. Pers. 242, esclave de qqn ; τοῦ θεοῦ δοῦλος, Eur. Ion 309, esclave de la divinité ; p. anal. δ. τῶν πέλας, Soph. Ant. 479, qui est à la discrétion d’autrui ; fig. λιχνειῶν, λαγνειῶν δοῦλος, Xén. Œc. 1, 22, esclave de la gourmandise, de la mollesse ; χρημάτων δ. Eur. Hec. 865, esclave de l’argent ; subst. τὸ δοῦλον, la servitude, Eur. Ion 556 ; ou collect. les esclaves, Eur. Ion 983, Or. 1115 ||
II d’esclave :
1 servile : δοῦλον ζυγόν, Eur. Tr. 673, joug de la servitude ; γνῶμαι δοῦλαι, Soph. Tr. 53, sentiments d’esclaves ; δ. βίος, Soph. Tr. 302, vie d’esclave ; δ. ἡδοναί, Plat. Rsp. 587c, plaisirs d’esclaves, c. à d. grossiers ||
2 habité par des esclaves, en parl. d’une ville, Soph. O.C. 917 ||
Cp. -ότερος, Hdt. 7, 7 ; Suid. vo δοῦλος.
Étym. p.-ê. pré-grec.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

500 occurrences

  1. Matthieu

    30
  2. 8:9… ἄλλῳ· Ἔρχου, καὶ ἔρχεται, καὶ τῷ δούλῳ μου· Ποίησον τοῦτο, καὶ ποιεῖ.
  3. 10:24… ἔστιν μαθητὴς ὑπὲρ τὸν διδάσκαλον οὐδὲ δοῦλος ὑπὲρ τὸν κύριον αὐτοῦ.
  4. 10:25… ὡς ὁ διδάσκαλος αὐτοῦ, καὶ ὁ δοῦλος ὡς ὁ κύριος αὐτοῦ. εἰ τὸν …
  5. 13:27προσελθόντες δὲ οἱ δοῦλοι τοῦ οἰκοδεσπότου εἶπον αὐτῷ· Κύριε, οὐχὶ …
  6. 13:28… Ἐχθρὸς ἄνθρωπος τοῦτο ἐποίησεν. οἱ δὲ δοῦλοι αὐτῷ λέγουσιν· Θέλεις οὖν ἀπελθόντες συλλέξωμεν …
  7. 18:23… ὃς ἠθέλησεν συνᾶραι λόγον μετὰ τῶν δούλων αὐτοῦ·
  8. 18:26πεσὼν οὖν ὁ δοῦλος προσεκύνει αὐτῷ λέγων· Μακροθύμησον ἐπ’ ἐμοί, …
  9. 18:27σπλαγχνισθεὶς δὲ ὁ κύριος τοῦ δούλου ἐκείνου ἀπέλυσεν αὐτόν, καὶ τὸ δάνειον …
  10. 18:28ἐξελθὼν δὲ ὁ δοῦλος ἐκεῖνος εὗρεν ἕνα τῶν συνδούλων αὐτοῦ …
  11. 18:32… αὐτὸν ὁ κύριος αὐτοῦ λέγει αὐτῷ· Δοῦλε πονηρέ, πᾶσαν τὴν ὀφειλὴν ἐκείνην ἀφῆκά …
  12. 20:27… ἐν ὑμῖν εἶναι πρῶτος ἔσται ὑμῶν δοῦλος·
  13. 21:34… ὁ καιρὸς τῶν καρπῶν, ἀπέστειλεν τοὺς δούλους αὐτοῦ πρὸς τοὺς γεωργοὺς λαβεῖν τοὺς …
  14. 21:35καὶ λαβόντες οἱ γεωργοὶ τοὺς δούλους αὐτοῦ ὃν μὲν ἔδειραν, ὃν δὲ …
  15. 21:36πάλιν ἀπέστειλεν ἄλλους δούλους πλείονας τῶν πρώτων, καὶ ἐποίησαν αὐτοῖς …
  16. 22:3καὶ ἀπέστειλεν τοὺς δούλους αὐτοῦ καλέσαι τοὺς κεκλημένους εἰς τοὺς …
  17. 22:4πάλιν ἀπέστειλεν ἄλλους δούλους λέγων· Εἴπατε τοῖς κεκλημένοις· Ἰδοὺ τὸ …
  18. 22:6οἱ δὲ λοιποὶ κρατήσαντες τοὺς δούλους αὐτοῦ ὕβρισαν καὶ ἀπέκτειναν.
  19. 22:8τότε λέγει τοῖς δούλοις αὐτοῦ· Ὁ μὲν γάμος ἕτοιμός ἐστιν, …
  20. 22:10καὶ ἐξελθόντες οἱ δοῦλοι ἐκεῖνοι εἰς τὰς ὁδοὺς συνήγαγον πάντας …
  21. 24:45Τίς ἄρα ἐστὶν ὁ πιστὸς δοῦλος καὶ φρόνιμος ὃν κατέστησεν ὁ κύριος …
  22. 24:46μακάριος ὁ δοῦλος ἐκεῖνος ὃν ἐλθὼν ὁ κύριος αὐτοῦ …
  23. 24:48ἐὰν δὲ εἴπῃ ὁ κακὸς δοῦλος ἐκεῖνος ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ· Χρονίζει …
  24. 24:50ἥξει ὁ κύριος τοῦ δούλου ἐκείνου ἐν ἡμέρᾳ ᾗ οὐ προσδοκᾷ …
  25. 25:14… γὰρ ἄνθρωπος ἀποδημῶν ἐκάλεσεν τοὺς ἰδίους δούλους καὶ παρέδωκεν αὐτοῖς τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ,
  26. 25:19… πολὺν χρόνον ἔρχεται ὁ κύριος τῶν δούλων ἐκείνων καὶ συναίρει λόγον μετ’ αὐτῶν
  27. 25:21ἔφη αὐτῷ ὁ κύριος αὐτοῦ· Εὖ, δοῦλε ἀγαθὲ καὶ πιστέ, ἐπὶ ὀλίγα ἦς …
  28. 25:23ἔφη αὐτῷ ὁ κύριος αὐτοῦ· Εὖ, δοῦλε ἀγαθὲ καὶ πιστέ, ἐπὶ ὀλίγα ἦς …
  29. 25:26… ὁ κύριος αὐτοῦ εἶπεν αὐτῷ· Πονηρὲ δοῦλε καὶ ὀκνηρέ, ᾔδεις ὅτι θερίζω ὅπου …
  30. 25:30καὶ τὸν ἀχρεῖον δοῦλον ἐκβάλετε εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον· …
  31. 26:51… τὴν μάχαιραν αὐτοῦ καὶ πατάξας τὸν δοῦλον τοῦ ἀρχιερέως ἀφεῖλεν αὐτοῦ τὸ ὠτίον.