δυνατός

Adjectif · dunatos (dunatos)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

δυνατός, ή, όν [ῠᾰ]
I qui peut, c. à d.
1 capable de : δ. πρός τι, Xén. Œc. 7, 23, apte à qqe ch. ; avec l’inf. Pd. O. 10, 11 ; λέγειν τε καὶ πράσσειν δυνατώτατος, Thc. 1, 139, tout à fait capable de parler et d’agir ; cf. Plat. Gorg. 319a ; δυνατώτατός τε καὶ σοφώτατος κατὰ ταῦτα, Plat. Hipp. mi. 366d, très capable et très habile en ces matières ; avec le gén. δυνατοὶ πολέμου, Spt. Par. 2, 17, 18, capables de faire la guerre ; cf. ibid. 1, 12, 14 ||
2 abs. qui peut remplir son office, en parl. d’animaux et de choses : ἵππος δ. Xén. Hipp. 3, 9, bon cheval ; ναῦς δ. Thc. 7, 60, navire capable de tenir la mer ; προτείχισμα δ. Pol. 10, 31, 8, rempart solide ; χώρα δ. Geop. 2, 21, terre capable de produire, p. opp. à ἀδυνατοῦσα ; en parl. de pers. fort, vigoureux : δ. τοῖς σώμασι καὶ ταῖς ψυχαῖς, Xén. Mem. 2, 1, 19, vigoureux de corps et d’âme ; cf. Pd. N. 9, 92 ; Xén. Hipp. 1, 9 ||
3 p. suite, en gén. puissant, influent (par le rang, la fortune, etc.) ; δ. χρήμασι, Thc. 1, 13 ; Plat. Lach. 186c, puissant par la fortune ; ἄνδρες δυνατοί, Xén. Cyr. 5, 4, 1 ; ou abs. οἱ δυνατοί, les riches, Thc. 2, 65 ; ou les puissants, les grands, Xén. Ath. 1, 3 ; Plat. Pol. 308a ; Soph. El. 219 ; οἱ Ἑλλήνων δυνατώτατοι, Hdt. 1, 53, les plus puissants des Grecs ||
II ce qui se peut, possible, Plut. M. 8f, etc. ; ὁδὸς δυνατὴ καὶ ὑποζυγίοις πορεύεσθαι, Xén. An. 4, 1, 24, route praticable même aux bêtes de somme ; δυνατόν ἐστι, avec l’inf. il est possible de, etc. Pd. N. 10, 84 ; Eschl. Ag. 97 ; Plat. Leg. 839c ; avec un dat. ποῖ μολεῖν μοι δυνατόν; Soph. Aj. 1006, où m’est-il possible d’aller ? cf. Hdt. 9, 111 ; DH. 3, 29, etc. ; abs. οὐχὶ ἐσώσαμέν σε, οἷον τε ὂν καὶ δυνατόν, Plat. Crit. 46a, nous ne t’aurons pas (litt. nous ne t’avons pas) sauvé, lorsque cela était possible et en notre pouvoir ; adv. ἐπὶ τὸ δυνατόν, Xén. Cyn. 5, 8 ; εἰς τὸ δυνατόν, Xén. Cyr. 2, 1, 22 ; Mem. 3, 3, 4 ; Plat. Rsp. 381c, 500d ; κατὰ τὸ δυνατόν, Plat. Conv. 207d ; κατά γε τὸ δ. Plat. Crat. 435c ; ou ἐκ τῶν δυνατῶν, Xén. An. 4, 2, 23 ; Œc. 7, 11, selon le possible ; ὅσον γε δυνατόν, Eur. I.A. 997 ; ὅσον καθ’ ἡμᾶς δυνατόν, Eur. Bacch. 183 ; avec un sup. ὡς δυνατὸν πλεῖστον, Isocr. 284e, autant que possible, le plus possible ; avec un adj. au sup. ὡς δυνατὸν κακίστους, Xén. Mem. 4, 5, 5, les plus mauvais possible ; γνώμην ὡς δυνατὸν δικαιοτάτην, Dém. 704, 6, l’avis le plus juste possible ||
Cp. -ώτερος, Xén. Cyr. 5, 2, 28 ; Plat. Lach. 186c, etc. Sup. -ώτατος, Hdt. 1, 53 ; Xén. Ath. 1, 3 ; Hipp. 1, 9 ; Plat. Gorg. 319a, Hipp. mi. 366d, etc. ; cf. ci-dessus ||
E Fém. -ος, Pd. N. 2, 21.
Étym. vb. de δύναμαι.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

204 occurrences

  1. Matthieu

    3
  2. 19:26… ἀδύνατόν ἐστιν, παρὰ δὲ θεῷ πάντα δυνατά.
  3. 24:24… μεγάλα καὶ τέρατα ὥστε πλανῆσαι εἰ δυνατὸν καὶ τοὺς ἐκλεκτούς·
  4. 26:39… προσευχόμενος καὶ λέγων· Πάτερ μου, εἰ δυνατόν ἐστιν, παρελθάτω ἀπ’ ἐμοῦ τὸ ποτήριον …
  5. Marc

    5
  6. 9:23… εἶπεν αὐτῷ· Τὸ Εἰ δύνῃ, πάντα δυνατὰ τῷ πιστεύοντι.
  7. 10:27… ἀλλ’ οὐ παρὰ θεῷ, πάντα γὰρ δυνατὰ παρὰ τῷ θεῷ.
  8. 13:22… καὶ τέρατα πρὸς τὸ ἀποπλανᾶν εἰ δυνατὸν τοὺς ἐκλεκτούς·
  9. 14:35… τῆς γῆς, καὶ προσηύχετο ἵνα εἰ δυνατόν ἐστιν παρέλθῃ ἀπ’ αὐτοῦ ἡ ὥρα,
  10. 14:36καὶ ἔλεγεν· Αββα ὁ πατήρ, πάντα δυνατά σοι· παρένεγκε τὸ ποτήριον τοῦτο ἀπ’ …
  11. Luc

    4
  12. 1:49ὅτι ἐποίησέν μοι μεγάλα ὁ δυνατός, καὶ ἅγιον τὸ ὄνομα αὐτοῦ,
  13. 14:31… πόλεμον οὐχὶ καθίσας πρῶτον βουλεύσεται εἰ δυνατός ἐστιν ἐν δέκα χιλιάσιν ὑπαντῆσαι τῷ …
  14. 18:27… δὲ εἶπεν· Τὰ ἀδύνατα παρὰ ἀνθρώποις δυνατὰ παρὰ τῷ θεῷ ἐστιν.
  15. 24:19… τοῦ Ναζαρηνοῦ, ὃς ἐγένετο ἀνὴρ προφήτης δυνατὸς ἐν ἔργῳ καὶ λόγῳ ἐναντίον τοῦ …
  16. Actes

    6
  17. 2:24… ὠδῖνας τοῦ θανάτου, καθότι οὐκ ἦν δυνατὸν κρατεῖσθαι αὐτὸν ὑπ’ αὐτοῦ·
  18. 7:22… Μωϋσῆς πάσῃ σοφίᾳ Αἰγυπτίων, ἦν δὲ δυνατὸς ἐν λόγοις καὶ ἔργοις αὐτοῦ.
  19. 11:17… κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, ἐγὼ τίς ἤμην δυνατὸς κωλῦσαι τὸν θεόν;
  20. 18:24… γένει, ἀνὴρ λόγιος, κατήντησεν εἰς Ἔφεσον, δυνατὸς ὢν ἐν ταῖς γραφαῖς.
  21. 20:16… ἐν τῇ Ἀσίᾳ, ἔσπευδεν γὰρ εἰ δυνατὸν εἴη αὐτῷ τὴν ἡμέραν τῆς πεντηκοστῆς …
  22. 25:5Οἱ οὖν ἐν ὑμῖν, φησίν, δυνατοὶ συγκαταβάντες εἴ τί ἐστιν ἐν τῷ …
  23. Romains

    5
  24. 4:21καὶ πληροφορηθεὶς ὅτι ὃ ἐπήγγελται δυνατός ἐστιν καὶ ποιῆσαι.
  25. 9:22… ἐνδείξασθαι τὴν ὀργὴν καὶ γνωρίσαι τὸ δυνατὸν αὐτοῦ ἤνεγκεν ἐν πολλῇ μακροθυμίᾳ σκεύη …
  26. 11:23… ἐὰν μὴ ἐπιμένωσι τῇ ἀπιστίᾳ, ἐγκεντρισθήσονται· δυνατὸς γάρ ἐστιν ὁ θεὸς πάλιν ἐγκεντρίσαι …
  27. 12:18εἰ δυνατόν, τὸ ἐξ ὑμῶν μετὰ πάντων ἀνθρώπων …
  28. 15:1Ὀφείλομεν δὲ ἡμεῖς οἱ δυνατοὶ τὰ ἀσθενήματα τῶν ἀδυνάτων βαστάζειν, καὶ …
  29. 1 Corinthiens

    1
  30. 1:26… πολλοὶ σοφοὶ κατὰ σάρκα, οὐ πολλοὶ δυνατοί, οὐ πολλοὶ εὐγενεῖς·
  31. 2 Corinthiens

    3
  32. 10:4… τῆς στρατείας ἡμῶν οὐ σαρκικὰ ἀλλὰ δυνατὰ τῷ θεῷ πρὸς καθαίρεσιν ὀχυρωμάτων— λογισμοὺς …
  33. 12:10… ὑπὲρ Χριστοῦ· ὅταν γὰρ ἀσθενῶ, τότε δυνατός εἰμι.
  34. 13:9… γὰρ ὅταν ἡμεῖς ἀσθενῶμεν, ὑμεῖς δὲ δυνατοὶ ἦτε· τοῦτο καὶ εὐχόμεθα, τὴν ὑμῶν …
  35. Galates

    1
  36. 4:15… ὑμῶν; μαρτυρῶ γὰρ ὑμῖν ὅτι εἰ δυνατὸν τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν ἐξορύξαντες ἐδώκατέ μοι.
  37. 2 Timothée

    1
  38. 1:12… γὰρ ᾧ πεπίστευκα, καὶ πέπεισμαι ὅτι δυνατός ἐστιν τὴν παραθήκην μου φυλάξαι εἰς …
  39. Tite

    1
  40. 1:9… κατὰ τὴν διδαχὴν πιστοῦ λόγου, ἵνα δυνατὸς ᾖ καὶ παρακαλεῖν ἐν τῇ διδασκαλίᾳ …