δόκιμος
Adjectif · dokimos (dokimos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
δόκιμος, ος, ον
[ῐ]
I croyable, présumable,
Eschl. Pers.
87 ||
II éprouvé, dont on a
fait l’essai (métal, monnaie) Dém.
931, 3, etc. ;
fig. éprouvé, qui a fait ses preuves,
d’où :
1 considéré, estimé.
NT. 1 Cor.
11, 19 ; Hdt.
1, 65 ; 3,
143 ; 7, 117 ; Eur. Suppl. 277 ||
2 acceptable, d’où agréable, Hdt.
7, 162 ; τινι,
Pd. N.
3, 18, à qqn ||
3 p.
ext. considérable, en parl. d’un
fleuve, Hdt. 7,
129 ||
Sup. -ώτατος, Eur. l. c.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
13 occurrences
Romains
2- 14:18… τῷ Χριστῷ εὐάρεστος τῷ θεῷ καὶ δόκιμος τοῖς ἀνθρώποις.
- 16:10ἀσπάσασθε Ἀπελλῆν τὸν δόκιμον ἐν Χριστῷ. ἀσπάσασθε τοὺς ἐκ τῶν …
1 Corinthiens
1- 11:19… ἐν ὑμῖν εἶναι, ἵνα καὶ οἱ δόκιμοι φανεροὶ γένωνται ἐν ὑμῖν.
2 Corinthiens
2- 10:18… γὰρ ὁ ἑαυτὸν συνιστάνων, ἐκεῖνός ἐστιν δόκιμος, ἀλλὰ ὃν ὁ κύριος συνίστησιν.
- 13:7… ὑμᾶς κακὸν μηδέν, οὐχ ἵνα ἡμεῖς δόκιμοι φανῶμεν, ἀλλ’ ἵνα ὑμεῖς τὸ καλὸν …
2 Timothée
1- 2:15σπούδασον σεαυτὸν δόκιμον παραστῆσαι τῷ θεῷ, ἐργάτην ἀνεπαίσχυντον, ὀρθοτομοῦντα …
Jacques
1- 1:12Μακάριος ἀνὴρ ὃς ὑπομένει πειρασμόν, ὅτι δόκιμος γενόμενος λήμψεται τὸν στέφανον τῆς ζωῆς, …