εὐάρεστος
Adjectif · évaréstos (euaréstos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
εὐ·άρεστος, ος, ον
[ᾰ] qui plaît, agréable :
τινι, Spt.
Sap. 4, 10 ;
NT. 2 Cor.
5, 9 ; παρά
τινι, Spt. Sap. 9, 10 ; πρός τινα, Clém.
882, à qqn ; τὸ
εὐάρεστον, NT. Rom. 12, 2, c. εὐαρέστησις.
Étym.
εὖ, ἀρέσκω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
11 occurrences
Romains
3- 12:1… τὰ σώματα ὑμῶν θυσίαν ζῶσαν ἁγίαν εὐάρεστον τῷ θεῷ, τὴν λογικὴν λατρείαν ὑμῶν·
- 12:2… θέλημα τοῦ θεοῦ, τὸ ἀγαθὸν καὶ εὐάρεστον καὶ τέλειον.
- 14:18… γὰρ ἐν τούτῳ δουλεύων τῷ Χριστῷ εὐάρεστος τῷ θεῷ καὶ δόκιμος τοῖς ἀνθρώποις.
2 Corinthiens
1- 5:9… καὶ φιλοτιμούμεθα, εἴτε ἐνδημοῦντες εἴτε ἐκδημοῦντες, εὐάρεστοι αὐτῷ εἶναι.
Éphésiens
1- 5:10δοκιμάζοντες τί ἐστιν εὐάρεστον τῷ κυρίῳ·
Philippiens
1- 4:18… παρ’ ὑμῶν, ὀσμὴν εὐωδίας, θυσίαν δεκτήν, εὐάρεστον τῷ θεῷ.
Colossiens
1- 3:20… τοῖς γονεῦσιν κατὰ πάντα, τοῦτο γὰρ εὐάρεστόν ἐστιν ἐν κυρίῳ.
Tite
1- 2:9Δούλους ἰδίοις δεσπόταις ὑποτάσσεσθαι ἐν πᾶσιν, εὐαρέστους εἶναι, μὴ ἀντιλέγοντας,
Hébreux
1- 13:21… θέλημα αὐτοῦ, ποιῶν ἐν ἡμῖν τὸ εὐάρεστον ἐνώπιον αὐτοῦ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ᾧ …