εὐοδόομαι
Verbe · évodoomé (euodoomaï)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
Notice à la forme εὐοδόω.
εὐοδόω-ῶ (ao.
εὐώδωσα)
I tr. accorder un heureux voyage, conduire
heureusement, acc. Spt. 3 Reg. 22, 12 ; en gén. diriger
heureusement ; acc. Spt. Sap. 11, 1 ; d’où au pass. faire un heureux voyage, NT. Rom. 1, 10 ; p. anal.
en parl. d’événements, avoir une heureuse
issue, Hdt. 6,
73 ; d’où réaliser un gain,
amasser des ressources, NT. 1 Cor. 16, 2 ;
cf. NT.
Ap. 11, 29
||
II intr. c. au pass. Phil. 1, 514.
Étym.
εὔοδος.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
67 occurrences
Romains
1- 1:10… μου, δεόμενος εἴ πως ἤδη ποτὲ εὐοδωθήσομαι ἐν τῷ θελήματι τοῦ θεοῦ ἐλθεῖν …
1 Corinthiens
1- 16:2… ἑαυτῷ τιθέτω θησαυρίζων ὅ τι ἐὰν εὐοδῶται, ἵνα μὴ ὅταν ἔλθω τότε λογεῖαι …
3 Jean
2- 1:2Ἀγαπητέ, περὶ πάντων εὔχομαί σε εὐοδοῦσθαι καὶ ὑγιαίνειν, καθὼς εὐοδοῦταί σου ἡ …
- 1:2… εὔχομαί σε εὐοδοῦσθαι καὶ ὑγιαίνειν, καθὼς εὐοδοῦταί σου ἡ ψυχή.