Concordance

ζηλωτής

Nom · zilôtis (dzêlôtês)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

ζηλωτής, οῦ (ὁ)
I qui a du zèle, du goût pour : τινος, pour qqe ch. Plat. Prot. 343a ; Isocr. 4b ; Eschn. 50, 26 ; 51, 8, pour qqn, Luc. H. conscr. 15, etc. ; d’où eccl. partisan zélé de, zélateur de, gén. Spt. 2 Macc. 4, 2 ; NT. Matth. 10, 4 ; Marc. 3, 18 ; Luc. 6, 15, etc. ; Jos. A.J. 12, 6, 2 ; particul. en parl. des Juifs, fanatique ou patriote, Jos. B.J. 4, 3, 9 ; 7, 8, 1 ||
II jaloux, Spt. Ex. 20, 5 ; 34, 14.
Étym. ζηλόω.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

13 occurrences

  1. Actes

    3
  2. 1:13… Μαθθαῖος, Ἰάκωβος Ἁλφαίου καὶ Σίμων ὁ ζηλωτὴς καὶ Ἰούδας Ἰακώβου.
  3. 21:20… τοῖς Ἰουδαίοις τῶν πεπιστευκότων, καὶ πάντες ζηλωταὶ τοῦ νόμου ὑπάρχουσιν·
  4. 22:3… πεπαιδευμένος κατὰ ἀκρίβειαν τοῦ πατρῴου νόμου, ζηλωτὴς ὑπάρχων τοῦ θεοῦ καθὼς πάντες ὑμεῖς …

  5. 1 Corinthiens

    1
  6. 14:12οὕτως καὶ ὑμεῖς, ἐπεὶ ζηλωταί ἐστε πνευμάτων, πρὸς τὴν οἰκοδομὴν τῆς …

  7. Galates

    1
  8. 1:14… συνηλικιώτας ἐν τῷ γένει μου, περισσοτέρως ζηλωτὴς ὑπάρχων τῶν πατρικῶν μου παραδόσεων.

  9. Tite

    1
  10. 2:14… ἀνομίας καὶ καθαρίσῃ ἑαυτῷ λαὸν περιούσιον, ζηλωτὴν καλῶν ἔργων.

  11. 1 Pierre

    1
  12. 3:13… ὁ κακώσων ὑμᾶς ἐὰν τοῦ ἀγαθοῦ ζηλωταὶ γένησθε;