θάνατος

Nom · thanatos (tanatos)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

θάνατος, ου (ὁ) [ᾰᾰ]
I la mort, c. à d. :
1 mort naturelle ou autre, Od. 12, 446, etc. ; p. opp. à βίος, Soph. Aj. 802 ; à ζωά, Pd. N. 9, 68, ou ζωή, Plat. Leg. 904e ; plur. au sens du sg. θανάτοις αὐθένταισι, Eschl. Ag. 1572, par une mort volontaire, par un suicide ; fig. θάνατος τάδ’ ἀκούειν, Soph. O.C. 529, c’est une mort d’entendre cela ||
2 peine de mort : περὶ θανάτου διώκειν, Xén. Hell. 7, 5, 6, poursuivre pour une cause capitale ; θανάτου κρίνεσθαι, Thc. 3, 57 ; Xén. Cyr. 1, 2, 14, être jugé pour une affaire capitale ; κρίνεσθαι τὴν ἐπὶ θανάτῳ (s. e. δίκην) Ath. 590d, m. sign. ; θάνατον καταγιγνώσκειν τινός, Thc. 3, 81, prononcer contre qqn la peine de mort ; θάνατος ἡ ζημία ἐπίκειται, Isocr. 169c, la pénalité est la mort ; avec la locut. ἡ ἐπὶ θανάτῳ, on sous-entend un subst. de même sens que le verbe : δεῖν τὴν ἐπὶ θανάτῳ (s. e. δέσιν) Hdt. 3, 119, ou καταδεῖν, Hdt. 5, 72, lier qqn pour le mener au supplice ; fig. ou p. anal. ὁ δεύτερος θάνατος, la seconde mort, c. à d. la perdition, au sens religieux, NT. Apoc. 2, 11 ; mais, dans Plutarque, la séparation de l’intelligence, νοῦς, d’avec l’âme, ψυχή (la première mort étant la séparation de l’âme, ψυχή, d’avec le corps, σῶμα, Plut. M. 942f) ||
II corps mort, Anth. 9, 439 ||
III plur. οἱ θάνατοι :
1 genres de mort, Od. 12, 341 ||
2 meurtre de plusieurs personnes, Eschl. Ch. 53 ; Soph. O.R. 1200 ; Eur. Her. 629 ; ou d’une seule, Soph. O.R. 496, El. 206 ; cf. Plat. Rsp. 399a ||
3 peine de mort : πολλῶν θανάτων ἄξιος καὶ οὐχ ἑνός, Dém. 521, 24, qui mérite mille morts et non pas une seule ; cf. Dém. 545, 25 ; Ar. Pl. 483.
Étym. R. indo-europ. *dh(u)enh₂-, mourir ; cf. θνῄσκω.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

467 occurrences

  1. Matthieu

    7
  2. 4:16… τοῖς καθημένοις ἐν χώρᾳ καὶ σκιᾷ θανάτου φῶς ἀνέτειλεν αὐτοῖς.
  3. 10:21παραδώσει δὲ ἀδελφὸς ἀδελφὸν εἰς θάνατον καὶ πατὴρ τέκνον, καὶ ἐπαναστήσονται τέκνα …
  4. 15:4… καί· Ὁ κακολογῶν πατέρα ἢ μητέρα θανάτῳ τελευτάτω·
  5. 16:28… ὧδε ἑστώτων οἵτινες οὐ μὴ γεύσωνται θανάτου ἕως ἂν ἴδωσιν τὸν υἱὸν τοῦ …
  6. 20:18… ἀρχιερεῦσιν καὶ γραμματεῦσιν, καὶ κατακρινοῦσιν αὐτὸν θανάτῳ,
  7. 26:38… Περίλυπός ἐστιν ἡ ψυχή μου ἕως θανάτου· μείνατε ὧδε καὶ γρηγορεῖτε μετ’ ἐμοῦ.
  8. 26:66… δοκεῖ; οἱ δὲ ἀποκριθέντες εἶπαν· Ἔνοχος θανάτου ἐστίν.
  9. Marc

    6
  10. 7:10… καί· Ὁ κακολογῶν πατέρα ἢ μητέρα θανάτῳ τελευτάτω·
  11. 9:1… ὧδε ἑστηκότων οἵτινες οὐ μὴ γεύσωνται θανάτου ἕως ἂν ἴδωσιν τὴν βασιλείαν τοῦ …
  12. 10:33… καὶ τοῖς γραμματεῦσιν, καὶ κατακρινοῦσιν αὐτὸν θανάτῳ καὶ παραδώσουσιν αὐτὸν τοῖς ἔθνεσιν
  13. 13:12καὶ παραδώσει ἀδελφὸς ἀδελφὸν εἰς θάνατον καὶ πατὴρ τέκνον, καὶ ἐπαναστήσονται τέκνα …
  14. 14:34… Περίλυπός ἐστιν ἡ ψυχή μου ἕως θανάτου· μείνατε ὧδε καὶ γρηγορεῖτε.
  15. 14:64… δὲ πάντες κατέκριναν αὐτὸν ἔνοχον εἶναι θανάτου.
  16. Luc

    7
  17. 1:79ἐπιφᾶναι τοῖς ἐν σκότει καὶ σκιᾷ θανάτου καθημένοις, τοῦ κατευθῦναι τοὺς πόδας ἡμῶν …
  18. 2:26… τοῦ πνεύματος τοῦ ἁγίου μὴ ἰδεῖν θάνατον πρὶν ἢ ἂν ἴδῃ τὸν χριστὸν …
  19. 9:27… αὐτοῦ ἑστηκότων οἳ οὐ μὴ γεύσωνται θανάτου ἕως ἂν ἴδωσιν τὴν βασιλείαν τοῦ …
  20. 22:33… εἰμι καὶ εἰς φυλακὴν καὶ εἰς θάνατον πορεύεσθαι.
  21. 23:15… πρὸς ἡμᾶς· καὶ ἰδοὺ οὐδὲν ἄξιον θανάτου ἐστὶν πεπραγμένον αὐτῷ·
  22. 23:22… γὰρ κακὸν ἐποίησεν οὗτος; οὐδὲν αἴτιον θανάτου εὗρον ἐν αὐτῷ· παιδεύσας οὖν αὐτὸν …
  23. 24:20… καὶ οἱ ἄρχοντες ἡμῶν εἰς κρίμα θανάτου καὶ ἐσταύρωσαν αὐτόν.
  24. Jean

    8
  25. 5:24… οὐκ ἔρχεται ἀλλὰ μεταβέβηκεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν.
  26. 8:51… ἐάν τις τὸν ἐμὸν λόγον τηρήσῃ, θάνατον οὐ μὴ θεωρήσῃ εἰς τὸν αἰῶνα.
  27. 8:52… λόγον μου τηρήσῃ, οὐ μὴ γεύσηται θανάτου εἰς τὸν αἰῶνα·
  28. 11:4… Αὕτη ἡ ἀσθένεια οὐκ ἔστιν πρὸς θάνατον ἀλλ’ ὑπὲρ τῆς δόξης τοῦ θεοῦ …
  29. 11:13εἰρήκει δὲ ὁ Ἰησοῦς περὶ τοῦ θανάτου αὐτοῦ. ἐκεῖνοι δὲ ἔδοξαν ὅτι περὶ …
  30. 12:33τοῦτο δὲ ἔλεγεν σημαίνων ποίῳ θανάτῳ ἤμελλεν ἀποθνῄσκειν.
  31. 18:32… Ἰησοῦ πληρωθῇ ὃν εἶπεν σημαίνων ποίῳ θανάτῳ ἤμελλεν ἀποθνῄσκειν.
  32. 21:19τοῦτο δὲ εἶπεν σημαίνων ποίῳ θανάτῳ δοξάσει τὸν θεόν. καὶ τοῦτο εἰπὼν …
  33. Actes

    8
  34. 2:24… θεὸς ἀνέστησεν λύσας τὰς ὠδῖνας τοῦ θανάτου, καθότι οὐκ ἦν δυνατὸν κρατεῖσθαι αὐτὸν …
  35. 13:28καὶ μηδεμίαν αἰτίαν θανάτου εὑρόντες ᾐτήσαντο Πιλᾶτον ἀναιρεθῆναι αὐτόν·