θνητός
Adjectif · thnitos (tnêtos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
θνητός, ή, όν :
1 mortel, sujet à la mort,
Hés. Th.
967 ; Xén.
Conv. 8, 29,
etc. ; p. opp.
à θεός, Il. 22, 9, etc. ; Eschl. Pers. 749 ; Plat. Crat. 398d, etc. ; à θεῖος, Plat. Conv. 202e ; à ἀθάνατος, Od. 5, 212 ; Plat. Conv. 803d ; θνητὸν γένος,
Plut. Tim.
69d, la race
mortelle ; οἱ θνητοί, Od. 19, 593 ; Eschl. Pr. 38, etc. ; Soph. El. 860, etc. les mortels ;
πάντα τὰ θνητά, Hdt. 1, 216 ; 2, 681, toutes les créatures mortelles ||
2 qui convient aux
mortels, de mortel, d’homme, Eur.
Bacch. 1069 ;
Plat. Conv.
211e ;
θνατὰ θνατοῖσι πρέπει, Pd. I. 4, 20, ce qui est mortel convient aux mortels ;
θνητὰ φρονεῖν Eur. Bacch. 394, avoir les sentiments d’un mortel ||
Cp. -ότερος, Porph. π. ἀποχ. ἐμψ. p. 186
Nauck ||
E Fém. -ος, Eur. Ion 973, I.A. 901, 1396. — Dor.
θνατός [ᾱ]
Pd. l. c.
Eschl. Pers.
94, Pr.
1551 ; Soph.
O.R. 868,
El. 860,
etc. ; Epich.
(Arstt. Rhet.
2, 11, 6).
Étym.
θνῄσκω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
15 occurrences
Romains
2- 6:12… οὖν βασιλευέτω ἡ ἁμαρτία ἐν τῷ θνητῷ ὑμῶν σώματι εἰς τὸ ὑπακούειν ταῖς …
- 8:11… νεκρῶν Χριστὸν Ἰησοῦν ζῳοποιήσει καὶ τὰ θνητὰ σώματα ὑμῶν διὰ τὸ ἐνοικοῦν αὐτοῦ …
1 Corinthiens
2- 15:53… φθαρτὸν τοῦτο ἐνδύσασθαι ἀφθαρσίαν καὶ τὸ θνητὸν τοῦτο ἐνδύσασθαι ἀθανασίαν.
- 15:54… φθαρτὸν τοῦτο ἐνδύσηται ἀφθαρσίαν καὶ τὸ θνητὸν τοῦτο ἐνδύσηται ἀθανασίαν, τότε γενήσεται ὁ …
2 Corinthiens
2- 4:11… ζωὴ τοῦ Ἰησοῦ φανερωθῇ ἐν τῇ θνητῇ σαρκὶ ἡμῶν.
- 5:4… ἐκδύσασθαι ἀλλ’ ἐπενδύσασθαι, ἵνα καταποθῇ τὸ θνητὸν ὑπὸ τῆς ζωῆς.