θυμίαμα
Nom · thumiama (tumiama)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
θυμίαμα, ατος
(τὸ) [ῡᾱ]
1 parfum, encens,
Hdt. 1, 198 ;
au plur. parfums qu’on faisait brûler,
Hdt. 2, 130 ;
7, 54 ; Soph.
O.R. 4 ;
Ar. Av.
1716 ; Plat.
Rsp. 373a ||
2 parfum pour embaumer les
corps, Hdt. 2,
86 ; 4, 71 ||
E Ion. -ίημα, Hdt. ll. cc.
Étym.
θυμιάω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
84 occurrences
Luc
2- 1:10… λαοῦ προσευχόμενον ἔξω τῇ ὥρᾳ τοῦ θυμιάματος·
- 1:11… ἑστὼς ἐκ δεξιῶν τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ θυμιάματος.
Apocalypse
4- 5:8… ἕκαστος κιθάραν καὶ φιάλας χρυσᾶς γεμούσας θυμιαμάτων, αἵ εἰσιν αἱ προσευχαὶ τῶν ἁγίων·
- 8:3… ἔχων λιβανωτὸν χρυσοῦν, καὶ ἐδόθη αὐτῷ θυμιάματα πολλὰ ἵνα δώσει ταῖς προσευχαῖς τῶν …
- 8:4καὶ ἀνέβη ὁ καπνὸς τῶν θυμιαμάτων ταῖς προσευχαῖς τῶν ἁγίων ἐκ χειρὸς …
- 18:13καὶ κιννάμωμον καὶ ἄμωμον καὶ θυμιάματα καὶ μύρον καὶ λίβανον καὶ οἶνον …