κάμηλος
Nom · kamilos (kamêlos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
κάμηλος, ου
[ᾰ]
1 (ὁ et ἡ) chameau, chamelle, Hdt.
3, 105 ; Eschl.
Suppl. 285 ;
Ar. Av.
1559 ; κ.
δρομάς, Plut. Alex. 31, dromadaire
||
2 (ἡ) troupe de chameaux dans une armée, Hdt. 1, 80.
Étym.
emprunt sémitique, cf. hébr. gāmāl, γάμμα.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
64 occurrences
Matthieu
3- 3:4… εἶχεν τὸ ἔνδυμα αὐτοῦ ἀπὸ τριχῶν καμήλου καὶ ζώνην δερματίνην περὶ τὴν ὀσφὺν …
- 19:24πάλιν δὲ λέγω ὑμῖν, εὐκοπώτερόν ἐστιν κάμηλον διὰ τρυπήματος ῥαφίδος εἰσελθεῖν ἢ πλούσιον …
- 23:24… οἱ διϋλίζοντες τὸν κώνωπα τὴν δὲ κάμηλον καταπίνοντες.
Marc
2- 1:6καὶ ἦν ὁ Ἰωάννης ἐνδεδυμένος τρίχας καμήλου καὶ ζώνην δερματίνην περὶ τὴν ὀσφὺν …
- 10:25εὐκοπώτερόν ἐστιν κάμηλον διὰ τῆς τρυμαλιᾶς τῆς ῥαφίδος διελθεῖν …
Luc
1- 18:25εὐκοπώτερον γάρ ἐστιν κάμηλον διὰ τρήματος βελόνης εἰσελθεῖν ἢ πλούσιον …