καίω
Verbe · kéô (kaïô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
καίω (impf.
ἔκαιον, att.
ἔκαον [ᾱ],
f. καύσω ;
ao. ἔκαυσα ;
pf. inus. ; pass.
f. καυθήσομαι, ao. ἐκαύθην, ao. 2 ἐκάην, pf. κέκαυμαι, pl. q. pf. ἐκεκαύμην)
1 allumer :
πῦρ, Il.
15, 97 ; Od.
9, 231, du feu ; πυρὰ
πολλά, Il. 9,
77, des feux nombreux ; σέλας καιομένοιο
πυρός, Il. 19,
376, la lueur du feu qui brûle ; πυραὶ
νεκύων καίοντο, Il. 1, 52, les bûchers des morts étaient allumés ;
en parl. de météores, Arstt. Meteor. 1, 4, 1 ||
2 faire brûler, consumer
par le feu : ὀστέα, Hés. Th. 557 ; νεκρούς,
Il. 21, 343,
357, des ossements, des morts ; en parl.
de médecins, Hpc. Art. 787, etc. joint à τέμνειν (v. ce mot) ;
en parl. de la guerre, joint à τέμνειν,
Xén. Hell.
4, 2, 15 ; à
πορθεῖν, Xén.
Hell. 6, 5, 27
||
3 brûler, en parl. simpl. d’une chaleur extrême, particul. du
soleil, Hdt. 3,
104 ; Plat. Crat. 413b, etc. ; du froid, Xén. Cyn. 8, 2 ; Arstt. Meteor. 4, 5, 5 ; p. ext.
de la fièvre, Thc. 2, 49 ||
4 fig. consumer (d’amour, de colère, etc.) surt. au pass. être brûlé, brûler, Ar. Lys. 8 ; Plat. Leg. 783a, etc. ; τινός, Hermés. (Ath. 598a) d’amour pour qqn ||
Moy. καίομαι (f. καύσομαι, ao. épq.
κηάμην) allumer pour soi :
πῦρ, Il.
9, 88, etc. ;
Od. 16, 2, du
feu ||
E Dans les inscr. att. seul.
καίω (non
κάω) CIA.
1, 9, 17 (464/457 av.
J.-C.) ; v. Meisterh. p. 142, 24.
Prés. inf. épq. καιέμεν, Il. 14, 397. Fut. rare
καύσομαι, Ar.
Pl. 1054.
Ao. épq. ἔκηα,
Il. 1, 40,
etc. ; Od.
19, 366 (3 sg.
κῆεν, Il.
21, 349 ; 3
pl. κεῖαν, A.
Rh. 1, 588), d’où impér. κῆον, Od. 21, 176 ; sbj. 1 pl. épq.
κήομεν (p.
κήωμεν) Il.
7, 377, 396 ; opt. 3
sg. κήαι, Il. 21, 336 ; 3 pl. κήαιεν, Il. 24, 38 ; inf. κῆαι, Od. 15, 97 ; part. κήας, Od. 9, 231 ; pl. κέαντες, Eschl. Ag. 840. Pass. prés.
impér. 2 sg. épq. καίεο, Od. 24, 67 ; ao. 2 inf. épq.
καήμεναι, Il.
23, 210. De cet ao.
fut. réc. καήσομαι, Sib. 3, 507.
Étym.
th. καυ-
pour *καϝ-,
p.-ê. de la R.
indo-europ. *keh₂u-, brûler.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
93 occurrences
Matthieu
2- 5:15οὐδὲ καίουσιν λύχνον καὶ τιθέασιν αὐτὸν ὑπὸ τὸν …
- 13:40… οὖν συλλέγεται τὰ ζιζάνια καὶ πυρὶ καίεται, οὕτως ἔσται ἐν τῇ συντελείᾳ τοῦ …
Luc
2- 12:35… αἱ ὀσφύες περιεζωσμέναι καὶ οἱ λύχνοι καιόμενοι,
- 24:32… πρὸς ἀλλήλους· Οὐχὶ ἡ καρδία ἡμῶν καιομένη ἦν ἐν ἡμῖν ὡς ἐλάλει ἡμῖν …
Jean
2- 5:35ἐκεῖνος ἦν ὁ λύχνος ὁ καιόμενος καὶ φαίνων, ὑμεῖς δὲ ἠθελήσατε ἀγαλλιαθῆναι …
- 15:6… καὶ εἰς τὸ πῦρ βάλλουσιν καὶ καίεται.
1 Corinthiens
1- 13:3… ἐὰν παραδῶ τὸ σῶμά μου, ἵνα καυθήσομαι, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, οὐδὲν ὠφελοῦμαι.
Hébreux
1- 12:18Οὐ γὰρ προσεληλύθατε ψηλαφωμένῳ καὶ κεκαυμένῳ πυρὶ καὶ γνόφῳ καὶ ζόφῳ καὶ …
Apocalypse
5- 4:5… καὶ βρονταί· καὶ ἑπτὰ λαμπάδες πυρὸς καιόμεναι ἐνώπιον τοῦ θρόνου, ἅ εἰσιν τὰ …
- 8:8… ἐσάλπισεν· καὶ ὡς ὄρος μέγα πυρὶ καιόμενον ἐβλήθη εἰς τὴν θάλασσαν· καὶ ἐγένετο …
- 8:10… ἔπεσεν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀστὴρ μέγας καιόμενος ὡς λαμπάς, καὶ ἔπεσεν ἐπὶ τὸ …
- 19:20… εἰς τὴν λίμνην τοῦ πυρὸς τῆς καιομένης ἐν θείῳ.
- 21:8… μέρος αὐτῶν ἐν τῇ λίμνῃ τῇ καιομένῃ πυρὶ καὶ θείῳ, ὅ ἐστιν ὁ …