κακός
Adjectif · kakos (kakos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
κακός, ή, όν
[ᾰ] mauvais, c. à
d.
I en
parl. des qualités matérielles ou de l’intelligence,
particul. :
1 laid : κ. εἶδος, Il. 10, 316, aspect difforme ||
2 sordide :
κ. εἷμα, Od.
11, 191 ; 14,
506, vêtement malpropre, en mauvais état ||
3 qui n’a pas les qualités
propres à telle ou telle chose,
défectueux : κ. ἡνίοχος,
Il. 17, 487,
mauvais cocher ; κυϐερνήτης, Eur. Suppl. 880, mauvais pilote ; ἰατρός, Eschl. Pr. 473, médecin inhabile,
mauvais médecin ; μάγειρος, Plat. Phædr. 265e, mauvais cuisinier ;
κακὸς γνώμην, Soph. Ph. 910, faible d’esprit, irrésolu ; avec un inf. inhabile à, Soph. O.R. 545 ; Eur. Med. 264, etc. ||
4 lâche, Il. 6, 488 ; 13, 278, etc. ;
Plat. Ap.
28c ;
joint à ἄναλκις, Il. 8, 153 ; Od. 3, 375 ; à ἄθυμος, Hdt. 7, 11 ; p. opp. à
θρασύς, Soph.
Ph. 1307
||
5 de basse origine,
Od. 6, 187
||
II au
mor. méchant, Od. 11, 383 ; Hés. O. 238 ; p. opp. à ἀγαθός,
Hés. O.
344 ; à
ἔννομος, Eschl.
Suppl. 404 ;
à χρηστός,
Soph. Ant.
520 ; joint à
πονηρός, Plut.
M. 653d ; οἱ κακοί, Att. (Soph. Ant. 208, etc.) les méchants ;
ὦ κάκιστε, Soph.
O.R. 334,
etc. scélérat ! κακὸς
πρός τινα, Thc. 1, 86, malveillant pour qqn ; p.
suite, funeste : κακὴ τύχη,
Soph. Tr.
323, sort malheureux ; en parl. de mots, de paroles : κακοὶ λόγοι, Soph.
Ant. 259,
paroles mauvaises, malveillantes ; πολλά τε καὶ
κακὰ λέγειν, Hdt. 8, 61, faire beaucoup de reproches ;
subst. τὸ κακόν, mal, malheur : κακὸν ἔρδειν ou
ῥέζειν τινά, Il.
2, 195 ; 3,
351, ou τινί, Od. 14, 289 ; κακόν τι ποιεῖν
τινα, Att. faire du mal à qqn ;
κακὰ φέρειν τινί, Il. 2, 304 ou τεύχειν, Hés. O. 263, causer du mal à qqn ; κακὸν
πάσχειν ὑπό τινος, Att. souffrir du
mal de qqn ; κακὰ κακῶν, Soph. O.C. 1238, les derniers des maux ; δεινὰ πρὸς κακοῖς κακά, Soph. O.C. 595, maux sur maux ||
Cp. poét. κακώτερος,
Od. 6, 275 ;
15, 343 ; 21,
324 ; A. Rh. 3,
421 ; Thcr. 27,
21 ; réc. en prose, Alciphr. 3, 62 ;
d’ord. κακίων
[ῐ épq.,
ῑ att.]
Od. 2, 277,
etc. ; Hdt.
7, 104 ; Att. ;
postér. κακιότερος [ῑ] Anth. 12, 7.
Sup. κάκιστος, Il. 16, 570 ; Od. 1, 391, etc. ;
Soph. O.R.
334, O.C.
744, Ph.
384, etc. ;
on emploie également pour cp.
χείρων ou
ἥσσων, et pour
sup. χείριστος ou ἥκιστος.
Étym.
p.-ê. indo-europ. *knḱ-,
minime, faible ; autrement pré-grec.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
422 occurrences
Matthieu
3- 21:41λέγουσιν αὐτῷ· Κακοὺς κακῶς ἀπολέσει αὐτούς, καὶ τὸν ἀμπελῶνα …
- 24:48ἐὰν δὲ εἴπῃ ὁ κακὸς δοῦλος ἐκεῖνος ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ· …
- 27:23ὁ δὲ ἔφη· Τί γὰρ κακὸν ἐποίησεν; οἱ δὲ περισσῶς ἔκραζον λέγοντες· …
Marc
2- 7:21… καρδίας τῶν ἀνθρώπων οἱ διαλογισμοὶ οἱ κακοὶ ἐκπορεύονται, πορνεῖαι, κλοπαί, φόνοι,
- 15:14… Πιλᾶτος ἔλεγεν αὐτοῖς· Τί γὰρ ἐποίησεν κακόν; οἱ δὲ περισσῶς ἔκραξαν· Σταύρωσον αὐτόν.
Luc
2- 16:25… ζωῇ σου, καὶ Λάζαρος ὁμοίως τὰ κακά· νῦν δὲ ὧδε παρακαλεῖται σὺ δὲ …
- 23:22… τρίτον εἶπεν πρὸς αὐτούς· Τί γὰρ κακὸν ἐποίησεν οὗτος; οὐδὲν αἴτιον θανάτου εὗρον …
Jean
2- 18:23… Εἰ κακῶς ἐλάλησα, μαρτύρησον περὶ τοῦ κακοῦ· εἰ δὲ καλῶς, τί με δέρεις;
- 18:30… εἶπαν αὐτῷ· Εἰ μὴ ἦν οὗτος κακὸν ποιῶν, οὐκ ἄν σοι παρεδώκαμεν αὐτόν.
Actes
4- 9:13… πολλῶν περὶ τοῦ ἀνδρὸς τούτου, ὅσα κακὰ τοῖς ἁγίοις σου ἐποίησεν ἐν Ἰερουσαλήμ·
- 16:28… ὁ Παῦλος λέγων· Μηδὲν πράξῃς σεαυτῷ κακόν, ἅπαντες γάρ ἐσμεν ἐνθάδε.
- 23:9… μέρους τῶν Φαρισαίων διεμάχοντο λέγοντες· Οὐδὲν κακὸν εὑρίσκομεν ἐν τῷ ἀνθρώπῳ τούτῳ· εἰ …
- 28:5… θηρίον εἰς τὸ πῦρ ἔπαθεν οὐδὲν κακόν·
Romains
15- 1:30καταλάλους, θεοστυγεῖς, ὑβριστάς, ὑπερηφάνους, ἀλαζόνας, ἐφευρετὰς κακῶν, γονεῦσιν ἀπειθεῖς,
- 2:9… πᾶσαν ψυχὴν ἀνθρώπου τοῦ κατεργαζομένου τὸ κακόν, Ἰουδαίου τε πρῶτον καὶ Ἕλληνος·
- 3:8… τινες ἡμᾶς λέγειν ὅτι Ποιήσωμεν τὰ κακὰ ἵνα ἔλθῃ τὰ ἀγαθά; ὧν τὸ …
- 7:19… ποιῶ ἀγαθόν, ἀλλὰ ὃ οὐ θέλω κακὸν τοῦτο πράσσω.
- 7:21… ποιεῖν τὸ καλὸν ὅτι ἐμοὶ τὸ κακὸν παράκειται·
- 12:17μηδενὶ κακὸν ἀντὶ κακοῦ ἀποδιδόντες· προνοούμενοι καλὰ ἐνώπιον …
- 12:17μηδενὶ κακὸν ἀντὶ κακοῦ ἀποδιδόντες· προνοούμενοι καλὰ ἐνώπιον πάντων ἀνθρώπων·
- 12:21μὴ νικῶ ὑπὸ τοῦ κακοῦ, ἀλλὰ νίκα ἐν τῷ ἀγαθῷ τὸ …
- 12:21… ἀλλὰ νίκα ἐν τῷ ἀγαθῷ τὸ κακόν.
- 13:3… φόβος τῷ ἀγαθῷ ἔργῳ ἀλλὰ τῷ κακῷ. θέλεις δὲ μὴ φοβεῖσθαι τὴν ἐξουσίαν; …
- 13:4… εἰς τὸ ἀγαθόν. ἐὰν δὲ τὸ κακὸν ποιῇς, φοβοῦ· οὐ γὰρ εἰκῇ τὴν …
- 13:4… ἐστιν, ἔκδικος εἰς ὀργὴν τῷ τὸ κακὸν πράσσοντι.
- 13:10ἡ ἀγάπη τῷ πλησίον κακὸν οὐκ ἐργάζεται· πλήρωμα οὖν νόμου ἡ …
- 14:20… τοῦ θεοῦ. πάντα μὲν καθαρά, ἀλλὰ κακὸν τῷ ἀνθρώπῳ τῷ διὰ προσκόμματος ἐσθίοντι.
- 16:19… τὸ ἀγαθόν, ἀκεραίους δὲ εἰς τὸ κακόν.
1 Corinthiens
3- 10:6… εἰς τὸ μὴ εἶναι ἡμᾶς ἐπιθυμητὰς κακῶν, καθὼς κἀκεῖνοι ἐπεθύμησαν.
- 13:5… ἑαυτῆς, οὐ παροξύνεται, οὐ λογίζεται τὸ κακόν,