καλός

Adjectif · kalos (kalos)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

καλός, ή, όν [ᾰ]
A adj.
I beau, en parl. de la beauté physique (de pers. ou de ch.) ; joint à ὡραῖος, Pd. O. 9, 142 ; à εὐειδής, Plat. Crit. 44a, etc. ; dans Hom. souv. à μέγας, Il. 6, 294 ; Od. 9, 513 ; 13, 289 ; 14, 7 ; 15, 418 ; avec un acc. κ. δέμας, Od. 17, 307 ; εἶδος κ. Xén. Cyr. 1, 2, 1 ; κ. τὸ σῶμα, Xén. Mem. 2, 6, 30, beau de corps, de visage, etc. ; qqf. avec un dat. κ. ἰδέᾳ, Pd. O. 10, 123, beau d’aspect ; avec un inf. κ. εἰσοράασθαι, Od. 10, 396, ou ἐσορᾶν, Pd. O. 8, 25, beau à contempler ; τὰ καλά, les belles choses, particul. les élégances de la vie, Hdt. 1, 8, etc. ; souv. joint chez les Att. à un n. de pers. c. expression d’amitié, particul. dans les inscriptions qu’on gravait sur les arbres, sur les portes, etc. d’une personne aimée, Ar. Ach. 194, Vesp. 98, etc. ||
II en parl. de la beauté morale, c. à d. beau, noble, honnête, honorable, glorieux, Od. 17, 381 ; 18, 255, etc. ; τέθνηκεν οὗπερ τοῖς νέοις θνῄσκειν καλόν, Eschl. Sept. 1011, il est mort là où il est beau pour les jeunes hommes de mourir ; cf. Soph. Ant. 72, etc. ; τὸ καλόν, p. opp. à τὸ αἰσχρόν, Xén. Mem. 1, 1, 16 ; Plat. Conv. 183d, le beau, le bien, la vertu ; τὰ καλά, Xén. Cyr. 7, 3, 16, les belles actions ; καλόν ἐστι(ν) avec l’inf. Il. 9, 615, etc. ; Od. 20, 244, etc. ; Att. il est beau de, etc. ; καλὸς καὶ ἀγαθός, ou καλὸς κἀγαθός (non καλοκἀγαθός, malgré καλοκἀγαθία), au plur. καλοὶ κἀγαθοί, καλῶν κἀγαθῶν, καλοὺς κἀγαθούς, primit. de noble naissance, de haut rang, Xén. Cyr. 4, 3, 23 ; Plut. Per. 11 ; postér. honnête, Xén. Cyr. 4, 6, 3 ; Plat. Gorg. 470e ; τὰ καλὰ κἀγαθὰ ἔργα, Xén. Cyr. 1, 5, 9, etc. les belles actions, ce qui est beau et bien, le bien, la vertu ; qqf. brave, courageux, Dém. 1390 fin ||
III p. anal. pur, naturel, en parl. de métaux non travaillés (p. opp. à κίϐδηλος) Xén. Mem. 3, 1, 9 ||
IV p. suite :
1 parfait, achevé, accompli : στράτευμα, Xén. Cyr. 3, 3, 6, armée excellente, accomplie ; c. t. de politesse ou d’amitié : Ἀλκιϐιάδης ὁ καλός, Plat. 1 Alc. 113b ; Ἰσοκράτης ὁ καλός, Plat. Phædr. 278e, l’excellent Alcibiade, l’excellent Isocrate ; souv. dans le dialogue ironiq. καλὸν γέρας, Eschl. Eum. 209, un beau privilège ||
2 précieux, Xén. Cyr. 7, 2, 12 ||
V convenable, d’où :
1 apte à, habile à, avec πρός et l’acc. Plat. Hipp. ma. 295c, etc. ; Dém. 1411, 10 ; avec l’inf. κ. τρέχειν, Xén. An. 4, 8, 26, habile à la course ||
2 favorable : κ. λιμήν, Od. 6, 263, port bien situé ; κ. ἄνεμος, Od. 14, 299, vent favorable ; adv. ἐν καλῷ (s. e. τόπῳ) Xén. Hell. 6, 2, 9 ; Luc. Nav. 15, en un lieu favorable ; ou (s. e. χρόνῳ) Soph. El. 384 ; Eur. I.A. 1106, etc. ; Thc. 5, 59 ; Xén. Hell. 4, 3, 5, au moment opportun, en temps utile, à propos ; εἰς καλόν, Soph. O.R. 78 ; Xén. Conv. 1, 4 ; Plat. Conv. 174e ; εἰς κάλλιστον, Soph. O.R. 78, à propos, tout à fait à propos ; au sens relig. : κ. οἰωνοί, Eur. Ion 1333 ; ἱερά, Eschl. Sept. 379, augures, sacrifices favorables ; avec l’inf. ἰέναι καλὰ τὰ ἱερὰ ἦν, Xén. An. 2, 2, 3, les sacrifices étaient favorables pour aller ||
B adv.
1 καλόν, Il. 18, 570 ; Od. 1, 155, ou καλά, Il. 6, 236, de belle façon, avec grâce ou agrément, bien ||
2 τὸ καλόν, Thcr. 3, 3 et 18 ; Call. Ep. 56 ; Luc. Am. 1, m. sign. ||
Cp. καλλίων, Il. 24, 52, etc. ; Od. 10, 396, etc. ; Att. ; avec [ῐ] chez les épq. et les lyr., [ῑ] chez les Att., excepté Mén. Monost. 726 ; postér. καλλιώτερος, Phryn. p. 136 ; Geop. 2, 23 ; Hsch. vo αἱρετώτερον ; sup. κάλλιστος, Il. 2, 673, etc. ; Xén. Cyr. 1, 2, 1, etc. ||
E [ᾱ] chez les Épq., sauf Hés. O. 63, Th. 585.
Étym. p. καλϝός ; p.-ê. apparenté à sscr. kalyaḥ, « sain ».

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

322 occurrences

  1. Matthieu

    21
  2. 3:10… πᾶν οὖν δένδρον μὴ ποιοῦν καρπὸν καλὸν ἐκκόπτεται καὶ εἰς πῦρ βάλλεται.
  3. 5:16… τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα καὶ δοξάσωσιν τὸν πατέρα ὑμῶν …
  4. 7:17οὕτως πᾶν δένδρον ἀγαθὸν καρποὺς καλοὺς ποιεῖ, τὸ δὲ σαπρὸν δένδρον καρποὺς …
  5. 7:18… πονηροὺς ποιεῖν, οὐδὲ δένδρον σαπρὸν καρποὺς καλοὺς ποιεῖν.
  6. 7:19πᾶν δένδρον μὴ ποιοῦν καρπὸν καλὸν ἐκκόπτεται καὶ εἰς πῦρ βάλλεται.
  7. 12:33Ἢ ποιήσατε τὸ δένδρον καλὸν καὶ τὸν καρπὸν αὐτοῦ καλόν, ἢ …
  8. 12:33… δένδρον καλὸν καὶ τὸν καρπὸν αὐτοῦ καλόν, ἢ ποιήσατε τὸ δένδρον σαπρὸν καὶ …
  9. 13:8… δὲ ἔπεσεν ἐπὶ τὴν γῆν τὴν καλὴν καὶ ἐδίδου καρπόν, ὃ μὲν ἑκατὸν …
  10. 13:23ὁ δὲ ἐπὶ τὴν καλὴν γῆν σπαρείς, οὗτός ἐστιν ὁ τὸν …
  11. 13:24… ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπῳ σπείραντι καλὸν σπέρμα ἐν τῷ ἀγρῷ αὐτοῦ.
  12. 13:27… τοῦ οἰκοδεσπότου εἶπον αὐτῷ· Κύριε, οὐχὶ καλὸν σπέρμα ἔσπειρας ἐν τῷ σῷ ἀγρῷ; …
  13. 13:37… δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν· Ὁ σπείρων τὸ καλὸν σπέρμα ἐστὶν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου·
  14. 13:38… ἀγρός ἐστιν ὁ κόσμος· τὸ δὲ καλὸν σπέρμα, οὗτοί εἰσιν οἱ υἱοὶ τῆς …
  15. 13:45… βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπῳ ἐμπόρῳ ζητοῦντι καλοὺς μαργαρίτας·
  16. 13:48… τὸν αἰγιαλὸν καὶ καθίσαντες συνέλεξαν τὰ καλὰ εἰς ἄγγη, τὰ δὲ σαπρὰ ἔξω …
  17. 15:26ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν· Οὐκ ἔστιν καλὸν λαβεῖν τὸν ἄρτον τῶν τέκνων καὶ …
  18. 17:4… ὁ Πέτρος εἶπεν τῷ Ἰησοῦ· Κύριε, καλόν ἐστιν ἡμᾶς ὧδε εἶναι· εἰ θέλεις, …
  19. 18:8… ἔκκοψον αὐτὸν καὶ βάλε ἀπὸ σοῦ· καλόν σοί ἐστιν εἰσελθεῖν εἰς τὴν ζωὴν …
  20. 18:9… ἔξελε αὐτὸν καὶ βάλε ἀπὸ σοῦ· καλόν σοί ἐστιν μονόφθαλμον εἰς τὴν ζωὴν …
  21. 26:10… κόπους παρέχετε τῇ γυναικί; ἔργον γὰρ καλὸν ἠργάσατο εἰς ἐμέ·
  22. 26:24… οὗ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται· καλὸν ἦν αὐτῷ εἰ οὐκ ἐγεννήθη ὁ …
  23. Marc

    11
  24. 4:8… ἄλλα ἔπεσεν εἰς τὴν γῆν τὴν καλήν, καὶ ἐδίδου καρπὸν ἀναβαίνοντα καὶ αὐξανόμενα, …
  25. 4:20… εἰσιν οἱ ἐπὶ τὴν γῆν τὴν καλὴν σπαρέντες, οἵτινες ἀκούουσιν τὸν λόγον καὶ …
  26. 7:27… πρῶτον χορτασθῆναι τὰ τέκνα, οὐ γὰρ καλόν ἐστιν λαβεῖν τὸν ἄρτον τῶν τέκνων …
  27. 9:5… ὁ Πέτρος λέγει τῷ Ἰησοῦ· Ῥαββί, καλόν ἐστιν ἡμᾶς ὧδε εἶναι, καὶ ποιήσωμεν …
  28. 9:42… μικρῶν τούτων τῶν πιστευόντων εἰς ἐμέ, καλόν ἐστιν αὐτῷ μᾶλλον εἰ περίκειται μύλος …
  29. 9:43… σε ἡ χείρ σου, ἀπόκοψον αὐτήν· καλόν ἐστίν σε κυλλὸν εἰσελθεῖν εἰς τὴν …
  30. 9:45… πούς σου σκανδαλίζῃ σε, ἀπόκοψον αὐτόν· καλόν ἐστίν σε εἰσελθεῖν εἰς τὴν ζωὴν …
  31. 9:47… ὀφθαλμός σου σκανδαλίζῃ σε, ἔκβαλε αὐτόν· καλόν σέ ἐστιν μονόφθαλμον εἰσελθεῖν εἰς τὴν …
  32. 9:50 καλὸν τὸ ἅλας· ἐὰν δὲ τὸ ἅλας …