κατάρα

Nom · katara (katara)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

κατ·άρα, ας (ἡ) [ᾰᾰρ] imprécation, Eschl. Sept. 725 ; Eur. Hec. 945, etc. ; Plat. 2 Alc. 143b, etc. ||
E Ion. κατάρη, Hdt. 1, 165.
Étym. κ. ἀρά.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗