κατάσχεσις

Nom · kataskhésis (kataskésis)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

κατάσχεσις, εως (ἡ)
1 action de retenir, d’empêcher, Rhét. 1, 616 W. ||
2 possession, jouissance, Spt. Gen. 47, 11, etc.
Étym. κατασχεῖν.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

70 occurrences

  1. Actes

    2
  2. 7:5… ποδός, καὶ ἐπηγγείλατο δοῦναι αὐτῷ εἰς κατάσχεσιν αὐτὴν καὶ τῷ σπέρματι αὐτοῦ μετ’ …
  3. 7:45… πατέρες ἡμῶν μετὰ Ἰησοῦ ἐν τῇ κατασχέσει τῶν ἐθνῶν ὧν ἐξῶσεν ὁ θεὸς …