κατήγορος
Nom · katigoros (katêgoros)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
κατ·ήγορος, ου
(ὁ)
1 accusateur, Hdt. 3, 71 ; 8, 88 ; Soph. Tr. 814 ; Plat. Ap. 18b, etc. ||
2 adj. (ὁ, ἡ) qui trahit, qui
révèle, Eschl. Sept. 439 ; Xén. Œc. 20, 15.
Étym.
κ. ἀγορεύω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
6 occurrences
Actes
4- 23:30… ἔπεμψα πρὸς σέ, παραγγείλας καὶ τοῖς κατηγόροις λέγειν πρὸς αὐτὸν ἐπὶ σοῦ.
- 23:35Διακούσομαί σου, ἔφη, ὅταν καὶ οἱ κατήγοροί σου παραγένωνται· κελεύσας ἐν τῷ πραιτωρίῳ …
- 25:16… ὁ κατηγορούμενος κατὰ πρόσωπον ἔχοι τοὺς κατηγόρους τόπον τε ἀπολογίας λάβοι περὶ τοῦ …
- 25:18περὶ οὗ σταθέντες οἱ κατήγοροι οὐδεμίαν αἰτίαν ἔφερον ὧν ἐγὼ ὑπενόουν …