κατακυριεύω
Verbe · katakuriévô (katakurieuô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
κατα·κυριεύω [ῡ]
commander à, dominer sur, gén.
DS. 14, 64 ;
Spt. Ps.
71, 8, etc. ;
NT. Matth.
20, 25.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
19 occurrences
Matthieu
1- 20:25… Οἴδατε ὅτι οἱ ἄρχοντες τῶν ἐθνῶν κατακυριεύουσιν αὐτῶν καὶ οἱ μεγάλοι κατεξουσιάζουσιν αὐτῶν.
Marc
1- 10:42… ὅτι οἱ δοκοῦντες ἄρχειν τῶν ἐθνῶν κατακυριεύουσιν αὐτῶν καὶ οἱ μεγάλοι αὐτῶν κατεξουσιάζουσιν …
Actes
1- 19:16… ᾧ ἦν τὸ πνεῦμα τὸ πονηρὸν κατακυριεύσας ἀμφοτέρων ἴσχυσεν κατ’ αὐτῶν, ὥστε γυμνοὺς …
1 Pierre
1- 5:3μηδ’ ὡς κατακυριεύοντες τῶν κλήρων ἀλλὰ τύποι γινόμενοι τοῦ …