Concordance

καταλλάσσω

Verbe · katallassô (katallassô)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

κατ·αλλάσσω, att. -άττω (f. -άξω ; pass. ao. 1 κατηλλάχθην, ao. 2 κατηλλάγην)
1 changer, échanger, particul. en parl. d’argent, Plut. Arat. 18 ; Matreas (Ath. 19d) avec jeu de mots au sens 2 ; κατ. τὸν βίον, El. V.H. 5, 2, quitter la vie (d’ord. μεταλλάττω) ||
2 réconcilier : τινάς, Hdt. 5, 29, qqes personnes ; τινὰς πρὸς ἀλλήλους, Arstt. Œc. 2, 15, qqes personnes les unes avec les autres ; d’où au pass. être réconcilié, se réconcilier, Thc. 4, 59 ; Xén. An. 1, 6, 2 ; Plat. Rsp. 566e ; Soph. Aj. 744 ; Eur. I.A. 1157, avec qqn ||
Moy.
1 échanger : τι ἀντί τινος, Plat. Phæd. 69a ; τι πρός τι, Plat. Phæd. 69a ; Arstt. Nic. 3, 9, une chose contre une autre ; abs. échanger des prisonniers, DC. Exc. p. 64, 66 ||
2 abs. faire un échange d’argent, d’où vendre : τι ἐπ’ ἀργυρίῳ, Hdn 2, 13, qqe ch. pour de l’argent ||
3 faire changer les sentiments, les dispositions, etc. ; d’où faire cesser (une guerre, une inimitié, etc.) acc. Hdt. 7, 145, etc.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

10 occurrences

  1. Romains

    2
  2. 5:10εἰ γὰρ ἐχθροὶ ὄντες κατηλλάγημεν τῷ θεῷ διὰ τοῦ θανάτου τοῦ …
  3. 5:10… θανάτου τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, πολλῷ μᾶλλον καταλλαγέντες σωθησόμεθα ἐν τῇ ζωῇ αὐτοῦ·

  4. 1 Corinthiens

    1
  5. 7:11… χωρισθῇ, μενέτω ἄγαμος ἢ τῷ ἀνδρὶ καταλλαγήτω— καὶ ἄνδρα γυναῖκα μὴ ἀφιέναι.

  6. 2 Corinthiens

    3
  7. 5:18… δὲ πάντα ἐκ τοῦ θεοῦ τοῦ καταλλάξαντος ἡμᾶς ἑαυτῷ διὰ Χριστοῦ καὶ δόντος …
  8. 5:19… ὅτι θεὸς ἦν ἐν Χριστῷ κόσμον καταλλάσσων ἑαυτῷ, μὴ λογιζόμενος αὐτοῖς τὰ παραπτώματα …
  9. 5:20… παρακαλοῦντος δι’ ἡμῶν· δεόμεθα ὑπὲρ Χριστοῦ, καταλλάγητε τῷ θεῷ.