καταλύω

Verbe · kataluô (kataluô)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

κατα·λύω :
I dissoudre, d’où :
1 détruire, renverser, acc. : πολίων κάρηνα, Il. 2, 117, etc. ; πόλιν, Eur. Tr. 1081 ; τείχη, Eur. Tr. 819, le faîte des villes, une ville, des remparts ; fig. τὴν δύναμιν, Ar. Pl. 141, la puissance, la force ; particul. en parl. de gouvernement : τὴν ἀρχήν, Isocr. 103a ; τὴν βασιληΐην, Hdt. 1, 54 ; τὴν δημοκρατίαν, Plat. Rsp. 562b ; τὸν δῆμον, Ar. Eccl. 453 ; Thc. 2, 81, le pouvoir, la royauté, la démocratie ; avec un acc. de pers. : τύραννον, Thc. 1, 18, un tyran ; τὴν βουλήν, Hdt. 5, 72, dissoudre, c. à d. supprimer le conseil ; ou avec un double rég. τινὰ τῆς ἀρχῆς, Xén. Cyr. 8, 5, 24, renverser qqn du pouvoir ; en parl. de lois, d’institutions : νόμους, Pol. 3, 8, 2, abolir des lois ; τὸν ἱππέα, Xén. Eq. 12, 5, annuler la cavalerie, la rendre inutile ||
2 laisser aller, congédier : τὴν στρατιάν, Xén. Cyr. 6, 1, 15 ; τὸν στόλον, Hdt. 7, 16, licencier l’armée, la flotte ||
3 faire cesser, mettre fin à, cesser, terminer, acc. : τὸ πλεῖν, Dém. 893, 23, la traversée ; τὸν βίον, Xén. Ap. 7, finir la vie ; πόλεμον, Xén. An. 5, 7, 27 ; terminer une guerre, faire la paix ; d’où abs. (s. e. ἔργον, δρόμον, etc.) cesser son cours, prendre fin ; ἡ παππῴα δόξα ἔν σοι καταλύει, Dém. 150, 27, la gloire de tes aïeux finit en toi ; ἐὰν ἤδη καταλύσῃς, Anth. 11, 161, si tu cesses d’exercer la profession d’athlète ; (s. e. πόλεμον) cesser les hostilités, Thc. 5, 23 ; κ. τινί, Thc. 8, 58, faire la paix avec qqn ||
II délier, détacher, particul. dételer : ἵππους, Od. 4, 28, des chevaux ; p. suite, descendre pour séjourner ou loger : εἰς πανδοχεῖον, Plut. M. 234e, dans une hôtellerie ; παρά τινα, Thc. 1, 136, descendre chez qqn ; παρά τινι, Dém. 252, 24 ; Plut. M. 746c, loger chez qqn ||
Moy.
1 mettre fin à, cesser, terminer : τὸν πόλεμον, And. 25, 31 ; Xén. Hell. 6, 3, les hostilités ||
2 abs. finir les hostilités, d’où se réconcilier : Hdt. 9, 11 ; Thc. 1, 81, avec qqn ||
E Fut. moy. au sens pass. Xén. Cyr. 1, 6, 9.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

77 occurrences

  1. Matthieu

    5
  2. 5:17Μὴ νομίσητε ὅτι ἦλθον καταλῦσαι τὸν νόμον ἢ τοὺς προφήτας· οὐκ …
  3. 5:17… νόμον ἢ τοὺς προφήτας· οὐκ ἦλθον καταλῦσαι ἀλλὰ πληρῶσαι·
  4. 24:2… ὧδε λίθος ἐπὶ λίθον ὃς οὐ καταλυθήσεται.
  5. 26:61εἶπαν· Οὗτος ἔφη· Δύναμαι καταλῦσαι τὸν ναὸν τοῦ θεοῦ καὶ διὰ …
  6. 27:40καὶ λέγοντες· Ὁ καταλύων τὸν ναὸν καὶ ἐν τρισὶν ἡμέραις …
  7. Marc

    3
  8. 13:2… λίθος ἐπὶ λίθον ὃς οὐ μὴ καταλυθῇ.
  9. 14:58… Ἡμεῖς ἠκούσαμεν αὐτοῦ λέγοντος ὅτι Ἐγὼ καταλύσω τὸν ναὸν τοῦτον τὸν χειροποίητον καὶ …
  10. 15:29… κεφαλὰς αὐτῶν καὶ λέγοντες· Οὐὰ ὁ καταλύων τὸν ναὸν καὶ οἰκοδομῶν ἐν τρισὶν …
  11. Luc

    3
  12. 9:12… εἰς τὰς κύκλῳ κώμας καὶ ἀγροὺς καταλύσωσιν καὶ εὕρωσιν ἐπισιτισμόν, ὅτι ὧδε ἐν …
  13. 19:7… λέγοντες ὅτι Παρὰ ἁμαρτωλῷ ἀνδρὶ εἰσῆλθεν καταλῦσαι.
  14. 21:6… ἀφεθήσεται λίθος ἐπὶ λίθῳ ὃς οὐ καταλυθήσεται.
  15. Actes

    3
  16. 5:38… βουλὴ αὕτη ἢ τὸ ἔργον τοῦτο, καταλυθήσεται,
  17. 5:39… δὲ ἐκ θεοῦ ἐστιν, οὐ δυνήσεσθε καταλῦσαι αὐτούς·) μήποτε καὶ θεομάχοι εὑρεθῆτε. ἐπείσθησαν …
  18. 6:14… λέγοντος ὅτι Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος οὗτος καταλύσει τὸν τόπον τοῦτον καὶ ἀλλάξει τὰ …
  19. Romains

    1
  20. 14:20μὴ ἕνεκεν βρώματος κατάλυε τὸ ἔργον τοῦ θεοῦ. πάντα μὲν …
  21. 2 Corinthiens

    1
  22. 5:1… ἡ ἐπίγειος ἡμῶν οἰκία τοῦ σκήνους καταλυθῇ, οἰκοδομὴν ἐκ θεοῦ ἔχομεν οἰκίαν ἀχειροποίητον …
  23. Galates

    1
  24. 2:18εἰ γὰρ ἃ κατέλυσα ταῦτα πάλιν οἰκοδομῶ, παραβάτην ἐμαυτὸν συνιστάνω.