καταπατέω
Verbe · katapatéô (katapatéô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
κατα·πατέω-ῶ [πᾰ]
fouler aux pieds, acc. Hdt. 2, 14, etc. ; Att. ; fig. τοὺς νόμους,
Plat. Leg.
714a, fouler
aux pieds les lois, etc.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
52 occurrences
Matthieu
2- 5:13… ἰσχύει ἔτι εἰ μὴ βληθὲν ἔξω καταπατεῖσθαι ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων.
- 7:6… μαργαρίτας ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν χοίρων, μήποτε καταπατήσουσιν αὐτοὺς ἐν τοῖς ποσὶν αὐτῶν καὶ …
Luc
2- 8:5… μὲν ἔπεσεν παρὰ τὴν ὁδόν, καὶ κατεπατήθη καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατέφαγεν …
- 12:1… ἐπισυναχθεισῶν τῶν μυριάδων τοῦ ὄχλου, ὥστε καταπατεῖν ἀλλήλους, ἤρξατο λέγειν πρὸς τοὺς μαθητὰς …
Hébreux
1- 10:29… τιμωρίας ὁ τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ καταπατήσας, καὶ τὸ αἷμα τῆς διαθήκης κοινὸν …