καταστροφή

Nom · katastrofi (katastrofê)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

καταστροφή, ῆς (ἡ)
I renversement, d’où :
1 bouleversement, Eschl. Eum. 490 ; ruine, Spt. 1 Macc. 2, 49 ||
2 soumission, conquête, Hdt. 1, 6 ; 6, 27 ||
II dénouement, fin, Eschl. Suppl. 442 ; Pol. 1, 13, 5 ; κ. βίου, Soph. O.C. 103 ; Pol. 5, 54, 4 ; ou abs. κατ. Thc. 2, 42 ; Pol. 2, 10, 5, etc. fin de la vie, mort ; particul. dans un drame, dénouement de l’intrigue, fin de la pièce, Pol. 3, 48, 4 ; Luc. Alex. 60.
Étym. καταστρέφω.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

19 occurrences

  1. 2 Timothée

    1
  2. 2:14… μὴ λογομαχεῖν, ἐπ’ οὐδὲν χρήσιμον, ἐπὶ καταστροφῇ τῶν ἀκουόντων.
  3. 2 Pierre

    1
  4. 2:6καὶ πόλεις Σοδόμων καὶ Γομόρρας τεφρώσας καταστροφῇ κατέκρινεν, ὑπόδειγμα μελλόντων ἀσεβέσιν τεθεικώς,